Sanne Janssen

In haar boek Groter zal ik zijn vertelt Sanne Janssen haar persoonlijke verhaal over zelfbeschadiging en het gevecht wat ze dagelijks moest leveren met zichzelf, haar familie en de hulpverlening. Het verhaal is eerlijk, openhartig en taboedoorbrekend. Waarom heeft ze dit verhaal geschreven, en wat heeft dit voor haar betekend? Je leest er alles over in dit interview. 

Chicklit.nl: Kun je Groter zal ik zijn in een paar woorden omschrijven?
SanneGroter zal zijn vertelt een verhaal over hoe isolement en eenzaamheid kunnen ontstaan en hoe dit iemand tot wanhoop kan drijven, dat iemand zichzelf gaat beschadigen en het zelfs een noodgreep kan zijn om erger te voorkomen. Het boek is eerlijk, rauw en laat zien dat het binnen de gezondheidszorg anders zou moeten kunnen.

Chicklit.nl: In dit boek vertel je jouw eigen levensverhaal. Wat heeft jou hiertoe aangezet?
Sanne: Ik schrijf al zolang ik me kan herinneren. Ik vind het interessant om van woorden zinnen te maken en daar net zolang aan te schaven tot het precies mijn waarheid raakt. Als me dat lukt, voel ik me minder alleen. Deze drive heeft ervoor gezorgd dat ik soms stukken schreef over bepaalde periodes uit mijn leven. Steeds vaker als ik zo’n stuk af had overviel me de gedachte dat ik er graag een heel boek van zou willen maken. Toen ik Arie Kievit leerde kennen (de fotograaf met wie ik heb samengewerkt voor het fotoboek Voor Altijd Lange Mouwen) en we in contact kwamen met een uitgever, ging het balletje rollen en kreeg ik de kans om het boek werkelijkheid te laten worden. 

Chicklit.nl: Hoe heeft het schrijven van dit verhaal jou geholpen het verleden een plek te geven? 
Sanne
Om eerlijk te zijn heeft mijn verleden nog geen plek. Ik vecht er nog dagelijks tegen. Wel is het zo dat het schrijven van mijn verhaal me heeft geholpen om gebeurtenissen in chronologische volgorde te zetten, waardoor ik leerde inzien dat er een aanloop was, terwijl ik voorheen altijd dacht dat het ergens in mijn pubertijd vanuit het niets helemaal mis ging. 

Chicklit.nl: Wat heeft het voor jou betekend om dit verhaal naar buiten te brengen? 
Sanne:
 Het betekent voor mij dat ik mezelf gedwongen heb om mezelf serieus te nemen, om me niet langer te schamen voor wat er in het verleden gebeurd is. Het heeft me de kans gegeven naar buiten te breken en die kans heb ik met beide handen aangegrepen. 

Chicklit.nl: Uit het boek komt naar voren dat je het belangrijk vind om het taboe rondom zelfbeschadiging te doorbreken. Met dit boek heb je hierin een grote stap gemaakt. Wat zou je hiervoor nog meer willen ondernemen?
Sanne
Ik werk als vrijwilliger bij de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging (LSZ); deze stichting draait op ervaringsdeskundigen. We geven voorlichting, maar we brengen ook lotgenoten met elkaar in contact. We hebben net het project Met Mij Alles Goed afgesloten, daarin hebben we er heel hard voor gewerkt om de hulpverlening te bereiken en samen met hen te zoeken naar mogelijkheden anders om te gaan met cliënten die zichzelf beschadigen. Ik zou graag zien dat we ook de kans krijgen om binnen opleidingen voorlichting te geven. Binnen veel opleidingen is zelfbeschadiging geen onderwerp, terwijl dit juist zo belangrijk is! Alle jongeren die nu een opleiding volgen tot hulpverlener zouden kennis en omgangsmethoden moeten krijgen binnen hun opleiding, om handvatten te hebben om met deze heftige problematiek om te gaan wanneer ze die tegenkomen.

Chicklit.nl: In het boek krijgt de lezer een duidelijk beeld van hoe jouw leven eruit heeft gezien. Hoe ziet een dag uit jouw leven er tegenwoordig uit?
Sanne: Mijn dagen zien er heel wisselend uit. Ik werk twee dagen in de week bij de LSZ, daarnaast volg ik ook nog de nodige therapieën en richt ik me vooral op het maken van kunstwerken en het schrijven van poëzie.

Chicklit.nl: Hoe is het om je eigen boek in de winkel te zien liggen en wat zijn de reacties vanuit je omgeving?
Sanne:
 Het is een erg bijzondere ervaring om je eigen boek in de winkel te zien liggen tussen alle ‘grote schrijvers’. De reacties vanuit mijn omgeving zijn erg goed, veel mensen wisten tot dit moment nog niet wat er allemaal speelt en gespeeld heeft. Voor velen was het dus een echte eye-opener.

Chicklit.nl: Zijn er plannen voor een volgend boek?
Sanne:
 In mijn hoofd broeien wel wat ideeën, maar heel concreet is dit nog niet. Wel heb ik zeker de wens om nog meer boeken te schrijven. 

Chicklit.nl: Ben je zelf een lezer? Zo ja, wat lees je graag?
Sanne:
 Ik ben zelf een echte lezer, ik lees eigenlijk alles wel. Laatst betrapte ik me er zelfs op dat ik een tijdschrift zat te lezen over de verschillende ervaringen die mensen hebben met hun hypotheek. Maar over het algemeen lees ik romans en literatuur, die wissel ik af met op zijn tijd een goede thriller of een poëziebundel.

Chicklit.nl: Wat zou je aan jezelf vragen als je jezelf mocht interviewen?
Sanne:
 Naar aanleiding van de opzet van mijn boek, zou ik denk ik vragen welke rol muziek heeft gespeeld in de periodes dat het erg slecht met me ging.

Groter zal ik zijn

  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Als Sanne voor een korte crisisopname terechtkomt binnen een psychiatrische instelling voor kinderen en jeugd in Venlo, is dit pas het begin van de moeilijke weg die voor haar ligt. Ze verdwaalt in de verschillende uithoeken van de hulpverlening. Songteksten en poëzie dienen als taal voor wat ze zelf nog niet bevatten kan. Vaak biedt dat onvoldoende uitweg en beschadigt ze zichzelf op een extreme manier. Wat begon als een therapeutische oefening, resulteerde in dit prachtig geschreven boek dat je van het begin tot het eind meeneemt in een rollercoaster van verontwaardiging, medeleven en emoties. Hopelijk ontstaat er door haar verhaal meer begrip, niet alleen voor haar, maar ook voor alle anderen die worstelen met zelfbeschadiging.

Meer info

Toegevoegd door:

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen