chicklit

Recensie:

Ruby Cooper is niet het type gelukkige tiener met huisje-familie-vrienden. Haar vader heeft het gezin verlaten, haar moeder drinkt zich te pletter en verlaat haar uiteindelijk ook. Ruby leeft een tijdje alleen in een geel huis, totdat de Kinderbescherming haar uit haar vertrouwde wereld haalt. Ruby mag bij haar zus Cora wonen. Ruby weet niet of het zo’n goed idee is dat Cora hulp wil bieden, omdat ze nooit meer iets van zich heeft laten horen toen ze het ouderlijk huis verliet om te gaan studeren. Toch besluit Ruby het te proberen, gewoonweg omdat er weinig andere opties zijn. Het verschil met haar vorige leven is groot; nu gaat ze naar een privéschool en woont ze in een kast van een huis bij Cora, terwijl ze eerder met de nerds op het grasveld van haar school stond en in een huis woonde waar de aanmaningen uit de brievenbus puilden. Het is onvermijdelijk dat Ruby moet wennen aan de nieuwe situatie. Sarah Dessen weet haar karakters zo echt te maken, dat je het gevoel krijgt dat je zelfs kunt vertellen welke kleur ogen ze hebben en hoe hun stem klinkt. Je snapt de types die ze beschrijft: nerdy Gervais, de aardige Nate en control-freak Harriet. Iedereen kent wel zo iemand in zijn omgeving en Sarah Dessen is één van de weinige auteurs die zulke karakters precies goed neerzet: zonder clichématig te zijn en door precies de juiste hoeveelheid details weer te geven. Halverwege het boek begin je een beetje te gapen, omdat het verhaal wat langzaam op gang komt. Gelukkig komen net voordat je het boek weg wilt leggen de complexere relaties van Ruby aan bod, bijvoorbeeld die met de altijd aardige buurjongen Nate. Ook de relatie met zus Cora wordt in de tweede helft concreter. De relatie tussen Cora en Ruby is zonder opsmuk geschreven. Als lezer pink je soms bijna (of helemaal) een traantje weg vanwege het verleden van de twee zussen. Het verhaal over de moeder van Ruby is helaas niet "af" aan het eind van Sleutel naar geluk: op de een of andere manier verwacht je nog dat de moeder iets zal doen of zeggen waardoor het verhaal meer body krijgt. Maar helaas blijf je als lezer van grote afstand naar de moeder kijken, zelfs wanneer ze aan het eind weer om de hoek komt kijken. Dat is jammer. Sarah Dessen schrijft boeken met een boodschap. In dit geval gaat het om de betekenis van familie. Dit thema is mooi uitgewerkt in de complexe relaties tussen de karakters in het boek. Niet de beste Dessen, maar opnieuw een mooi jeugdboek.