chicklit

Recensie:

Nooit had ik verwacht dat de beste chicklit ooit door een man geschreven zou zijn, maar het is waar; David Nicholls is een briljant schrijver. Hij bekijkt zaken vanuit meerdere perspectieven, waardoor je dan toch eindelijk ook te weten krijgt wat de jongen denkt en hoe hij zich voelt. Daarnaast lijkt David Nicholls de vrouwelijke psyche volledig te hebben doorgrond want vanaf de eerste pagina voel je je als vrouw verbonden met Emma. Meteen grijpt het verhaal je, en het laat je niet meer los tot de allerlaatste pagina. Een prachtig en ontroerend boek, tot aan de laatste pagina was ik in de veronderstelling dat het allemaal wel goed zou komen, maar dit boek is op een andere manier romantisch dan de meeste chicklits. Dit gaat over eeuwige liefde, en het verlies ervan. Hoe verder als je het enige hebt verloren waar je om geeft? Buiten de geweldige verhaallijn, waarbij je toch heel waarschijnlijk wel een traantje zal moeten wegpinken, is dit boek ook nog eens uitzonderlijk fijn geschreven. Elk hoofdstuk representeert een nieuw jaar, waardoor de hoeveelheid aan gebeurtenissen aannemelijk wordt in tegenstelling tot andere chicklits waar alle drama vaak binnen een paar maanden plaatsvindt. Het eerste boek ooit wat ik het waard vond om meerdere keren te lezen.