chicklit

Recensie:

Gwendolyns hart is gebroken sinds gebleken is dat Gideon helemaal niks om haar geeft en niet verliefd op haar is. Ze wil zijn naam niet meer horen en gaat met haar onzichtbare vriend Xemerius in haar huis op zoek naar een houten kist die ooit is ingemetseld. Wat hier in zit, weten ze niet, maar ze weten wel dat het iets belangrijks moet zijn. Ze kunnen de kist echter niet openen omdat de sleutel is verdwenen. Gwendolyn is verplicht naar een bal te gaan in de achttiende eeuw, om daar de graaf te ontmoeten. Ze heeft geen idee waarom, maar ze probeert er met alle liefde onderuit te komen. Toch zal Gwendolyn met Gideon samen moeten werken, of ze dit nu wilt of niet, om achter alle geheimen te komen.

Smaragdgroen is het slotdeel van de Edelsteentrilogie. Helaas. Ook al is het verhaal wel af, ik zou nog wel meer willen lezen over het tijdreizen. Na de drie boeken ken je de personages zo goed dat het jammer is om hierna niet meer over hen te lezen. Smaragdgroen is wel een heel dik boek, ongeveer tweeënhalf keer Robijnrood, maar wanneer je eenmaal begonnen bent, vlieg je hier zo doorheen. Ik ben heel vertrouwd geraakt met de trilogie van de Duitse Kerstin Gier en ben gek op haar schrijfstijl, ook al zijn de boeken eigenlijk young adult-boeken. Ook Smaragdgroen is weer leuk, grappig, romantisch, soms spannend en vol verrassingen. Absoluut een mooi einde, maar ik hoop dat Kerstin Gier heel snel aan een nieuwe boekenserie gaat beginnen.