Lotte schrijft...

Lotte Hagen stuitert nu 24 jaar rond op deze aardbol en daar woont ze nu precies twee van in Amsterdam. Samen met twee vrienden bewoont Lotte het kleinste appartementje met het grootste balkon in de hele stad. Het huis is scheef, ruikt altijd naar brood (ze woont boven een bakkerij) en er komt zeker 10x per dag een gillende ambulance voorbij, maar het is knus en ze krijgt elke dag gratis verse croissantjes. Lotte zit graag urenlang aan haar laptop gekluisterd in een cafeetje; schrijven en cappuccino's drinken...

Niezende babykameeltjes

Lotte schrijft...

Het Worddocument voor mijn neus is nog helemaal leeg. Het cursorstreepje knippert uitdagend. Mijn vingers zweven boven het toetsenbord en ik zucht. Ik heb het onderwerp voor mijn column nog niet eens bedacht, en de deadline is al over...

Lees meer
3 reacties

Suiker komt toch ook van de aarde?

Lotte schrijft...

Ik doe het een paar keer per jaar. Dan sta ik vroeg op en gooi ik alles wat ook maar enigszins ongezond oogt weg uit mijn voorraadkast (meestal ligt er toch niet meer in dan drie macaronischelpjes en een pakje cup-a-soup). Daarna...

Lees meer
0 reacties

Dat waren gewoon hulpsinterklazen

Lotte schrijft...

Ik stel me zo voor dat de meeste kinderen er op een vrij spectaculaire - of in ieder geval memorabele - wijze achter komen dat Sinterklaas een grote nepper is. Misschien worden ze eerst eens stevig op een stoel neergezet door hun...

Lees meer
0 reacties

Doorsnee omagedrag

Lotte schrijft...

“Ja, luister eens jongen, mijn huistelefoon doet het niet”. De stem van mijn oma tettert door de hoorn. Mijn vader is in de war. “Maar mam”, vraagt hij verbaasd, “hoe kan je me nu dan bellen?” Ik zie aan zijn gezicht dat...

Lees meer
0 reacties

Ze woonde in Wemeldinge

Lotte schrijft...

Een zekere Mariska reageerde op mijn advertentie. Ze had twee kaartjes in haar bezit voor het concert waar ik heel graag heen wilde, en ze wilde die kaartjes wel aan mij verkopen. Ik was uitzinnig blij. Haar verhaal leek logisch (ze...

Lees meer
0 reacties

Lekker belangrijk!

Lotte schrijft...

Dat onze eigen columniste Lotte een heus boek gaat schrijven weten jullie natuurlijk al lang en breed. In het kader van haar aankomende boek - Lekker belangrijk! - hebben we deze maand de column van Lotte voor eenmaal in een wel heel...

Lees meer
0 reacties

Eerst roep ik heel hard 'Smile!'

Lotte schrijft...

Hij tikt me op mijn schouder en duwt me nogal dwingend zijn (kolossale, ultrahypermoderne, met een buitensporig grote lens uitgeruste) digitale camera in mijn handen. “You take picture”. Het is geen vraag, maar meer een bevel en...

Lees meer
0 reacties

Een soort invalide regenboog

Lotte schrijft...

Knalroze leek mij het beste. Ik was zes jaar en ik mocht voor het eerst zelf de kleur van mijn kamer bepalen. Die keuze was snel gemaakt (ik wilde immers een prinsesje worden) en mijn vader ging al gauw aan de slag met kwasten en...

Lees meer
0 reacties

Twee parapluutjes en een schijfje citroen

Lotte schrijft...

Om half zeven ‘s ochtends stormt mijn vader mijn slaapkamer in. Zijn blik is vastberaden, en ik weet: er is een streeftijd. Om acht uur moeten we met zijn allen in de auto zitten, klaar voor onze vakantie. Bepakt, bezakt en compleet...

Lees meer
0 reacties

Later word ik een succesvol prinsesje

Lotte schrijft...

Mijn spiegelbeeld staart me met grote ogen aan terwijl het langzaam tot me doordringt: Ik. Heb. Niks. Te. Vertellen. Helemaal Niks! Het zweet breekt me uit. Ik sta op het punt om een oud-klasgenootje te bezoeken; een doortastende,...

Lees meer
0 reacties

Maar ik ben écht jullie beste klant

Lotte schrijft...

Met een rood hoofd klauter ik van het trapje en triomfantelijk kijk ik de klant aan. “Kijkt u eens, mevrouw. Hier is het boek dat u zoekt”. Het boek in kwestie heb ik zojuist met gevaar voor eigen leven uit de hoogste kast in de...

Lees meer
0 reacties

Hey. Een mier!

Lotte schrijft...

'Ik zou me dóóóóódschamen!’ Het meisje achter me trekt haar schoenen uit en zet haar beide voeten stevig tegen mijn rugleuning. De vriendin van het meisje is het duidelijk met haar maatje eens, want zij roept: ‘Ja. Eééééé...

Lees meer
0 reacties

Eén grote depressieve bende

Lotte schrijft...

Als het kon zou ik elke winter een winterslaap houden. Jazeker, ik ben één van die tere zieltjes die zich aan het begin van de gure seizoenen het liefst opgerold als een balletje tegen de verwarming aan zou willen nestelen. En daar...

Lees meer
0 reacties

Een diepe denkrimpel in mijn voorhoofd

Lotte schrijft...

“Lotte is een heel … gezellig kind”. Zoiets zei de juffrouw van groep drie als mijn ouders vroegen naar mijn vooruitgang met rekenen. De juf van groep vier benadrukte mijn talent voor onzinverhaaltjes schrijven. De meester van...

Lees meer
0 reacties

Kauwend en knauwend op mijn Chupa Chup

Lotte schrijft...

Mijn vrienden spraken er al jarenlang schande van dat ik nog nooit naar de n8 was geweest. Ik zelf ook trouwens, want het leek me een magische gebeurtenis waar iedereen alleen maar blij en gelukkig zou zijn. En met het nieuwe kabinet...

Lees meer
0 reacties

Een kanariegeel sjaaltje en een permanente glimlach

Lotte schrijft...

“Nou, dat gaat wel lukken, he?”, zegt de statige man in het zwarte pak tegen me. Hij wacht mijn antwoord niet eens af en beent weg. De statige man is mijn baas en hij heeft me net bij de entree van zijn warenhuis gedropt om klanten...