chicklit

Recensie:

De tiener Enoch (Henry Harper) brengt zijn vrije tijd niet door op een voetbalveld of achter de Playstation. In plaats daarvan bezoekt hij begrafenissen van onbekenden en speelt hij zeeslag met de denkbeeldige Chinese kamikazepiloot Hiroshi. Sinds de plotselinge dood van zijn ouders hangt er een donkere wolk boven Enochs leven en is de jongen in zijn schulp gekropen. Wanneer de tiener zijn hart verliest aan de terminaal zieke Annabel (Mia Wasikowska) begint zijn leven langzaam weer kleur te krijgen. Ze brengen een paar onvergetelijke maanden door waarin het springerige tienermeisje de jongen van zijn probleem met de dood af weet te helpen. En Enoch zorgt ervoor dat Annabel haar laatste levensmaanden in hevige verliefdheid doorbrengt.

Wanneer je graag een feelgood movie wilt zien, kan je deze film in ieder geval beter in de dvd-hoes laten. Dit romantische drama laat je namelijk met twee tegenstrijdige gevoelens achter. Aan de ene kant ben je blij dat Enoch nu anders naar de dood kijkt. Maar het is ook triest dat zij overlijdt en dat het tweetal maar zo kort samen heeft kunnen genieten. Ik vind de film erg oppervlakkig en daardoor langdradig en saai. Vooral Enochs deprimerende hersenspinsels zorgden ervoor dat ik mijn aandacht niet de volle anderhalf uur bij de film kon houden. Hoewel het verhaal zich er wel voor leent, zitten er geen emotionele uitschieters in die mij naar de Kleenex deden grijpen. In tegenstelling tot het kankerpatiëntje uit My Sisters Keeper heeft de terminale Annabel gezonde perzikkleurige wangen en zien we haar nooit ziek. De harde kanten van de werkelijkheid zijn in deze film helaas ver te zoeken.