Omschrijving:
Mathilde, succesvol plastisch chirurg, opent haar privékliniek. Ze lijkt aan de vooravond te staan van wat een glansrijk vervolg van haar carrière moet worden. Mathilde is als vrouw in elk opzicht geslaagd te noemen: ze is slim, combineert een groot zakelijk inzicht met een hoge morele standaard, ze is gelukkig getrouwd en heeft een intelligente puberzoon. Maar schijn bedriegt. Mathilde is eenzamer dan ooit. Haar huwelijk wankelt en de verbouwing van hun huis, die geleid wordt door haar echtgenoot en een ‘groene’ aannemer, dreigt uit te lopen op een ramp. Dan accepteert Mathilde, wanhopig als ze is, de helpende hand van een oud vriendje. Daarmee manoeuvreert ze zich in een zodanig chantabele positie dat er geen uitweg meer mogelijk lijkt.
Extra informatie:
- Lees ook van deze auteur: Nieuwe Buren
Overige edities:
Midprice-editie (2010) |  |
Recensie:
Chicklit.nl (Jacky) op 14 maart 2009:
Saskia Noort is de laatste tijd een omstreden schrijfster op thrillergebied: ze schept hoge verwachtingen door haar succesvolle thrillers in het verleden, maar de recensies blijven wisselend. Daar moest ik het mijne van weten. Nog niet bekend met haar spannende schrijven, maar wel verrukt over haar columns, schepte Saskia ook bij mij hoge verwachtingen.
De verbouwing heeft, ten opzichte van haar voorgaande boeken, een nogal controversiële cover: knalrode lippen spatten van het papier en daarmee plaatst dit boek zich direct in het “hokje” vrouwenthriller. Voor chicklit-fans dus een goede zet! Want als je eigenlijk al teveel chicklit gelezen hebt, is zo’n boek als De verbouwing een goede volgende stap.
De inhoud van het boek bevestigt deze indruk. Mathilde, veertig jaar oud, getrouwd en moeder van een puberzoon is een gevestigd plastisch chirurg. Ze laat haar ziekenhuiscarrière achter zich en opent haar eigen privékliniek. De eerste week na de opening is zij al volledig volgeboekt. De wereld ligt aan haar voeten, zou je denken. Maar een thriller is natuurlijk geen thriller als er iets volledig mis dreigt te gaan. En die spanning ligt dan ook al vanaf pagina één op de loer. Want het boek valt meteen met de deur in huis, wanneer blijkt dat haar perfect ogende gezin alles behalve perfect is. Haar huwelijk is aan het doodbloeden, haar man, ooit een aantrekkelijke en gevestigde psychiater, is een zeurderig en oud mannetje geworden dat wegkwijnt in alcoholisch zelfmedelijden. Hun huis is een complete krot geworden met de verbouwing die volledig uit de hand loopt en al veel te lang aan de gang is. Puber Thom wordt compleet vergeten door zijn ouders en is het slachtoffer geworden van al deze ellende. Wanneer een oude jeugdliefde aandient, raakt Mathilde volledig van de kaart. Binnen no time weet hij tot haar leven door te dringen en eist hij al haar bezittingen op. Hij dwingt haar met hem in zee te gaan en hem aandelen in haar kliniek te verkopen. Hij penetreert haar huis, haar gezin en haar hele leven. Johan lijkt het enigszins mooi te verkopen en de zwakke Mathilde neemt niet eens de moeite om na te gaan hoe betrouwbaar deze oude liefde wel niet is. Al snel beseft ze dat Johan heel andere plannen met haar heeft en neemt haar mee in een onderwereld van mensenhandel, orgaanroof en witwaspraktijken. Eén kik uit Mathilde’s mond en alles wat haar lief is wordt direct aangepakt, zoonlief Thom incluis.
De verbouwing heeft een goede basis voor een zinderend boek, maar op de een of andere manier worden sommige dingen zó vanzelfsprekend en té makkelijk afgedaan, dat de geloofwaardigheid hiermee afneemt. Het zijn allemaal goede ingrediënten voor een lekker boek, maar net zoals je zuurkool niet combineert met andijvie, is de mix van al deze elementen soms ook net iets te misplaatst of over-done. Mathilde is een personage dat voor een chicklit fan een goede overgang biedt van Bridget Jones naar real-life women, maar haar wisselvallige gedachten en acties laten de betrouwbaarheid en herkenbaarheid in deze vrouw op den duur varen.
De perspectiefwisseling tussen Mathilde en haar zoon geven het boek nog een andere dimensie, maar achteraf snap ik niet goed wat deze zet eigenlijk heeft toegevoegd. Het had de spanning misschien moeten aanwakkeren, maar eigenlijk werd ik hiermee eerder op het verkeerde been gezet.
Toegegeven, de schrijfstijl van Saskia is wervelend, binnen no time had ik het boek uit en de facetten van het boek nodigden zeker wel uit tot doorlezen. Maar van het verhaal zelf had ik toch iets meer verwacht....
Bezoekersreacties:
Petra (32) op 28 juni 2010:
Verhaal komt een beetje traag op gang. Maar het is toch wel een lekker boek. Ik wacht vol spanning op een nieuwe Noort.
Renee (17) op 20 juli 2009:
Ik vond het boek eigenlijk best tegenvallen. Toen ik het gevoel kreeg dat ik eindelijk een beetje in het verhaal zat, had ik het boek al bijna uit. Jammer.
Karin (37) op 25 mei 2009:
Ik heb het boek net uit. Vond het wel een leuk boek, maar mijn verwachting was hoger.
Ik was wel erg benieuwd hoe het verhaal uiteindelijk zou aflopen daarom bleef ik maar doorlezen. Maar zo spannend als haar ander boeken is dit boek niet. Maar toch wel lekker leesbaar.
Claudia (19) op 16 mei 2009:
Ik vond het een erg leuk boek! Ze heeft wel betere boeken geschreven, maar dit is zeker een aanrader. Het leest makkelijk en het verhaal is leuk.
Febe (20) op 27 maart 2009:
Dit boek wordt nergens echt spannend, momenten die spannend zouden kunnen zijn, zijn al voorbij voordat de spanning opgebouwd is. Maar opnieuw een boek van Saskia Noort dat makkelijk wegleest en ook leuk is om te lezen. Had het binnen 1 dag uit.
Claudia (39) op 24 maart 2009:
Net zoals de meeste mensen kon ik niet wachten op de nieuwe van Saskia Noort. Dus gelijk eraan begonnen, en na een bladzijde of 30, vond ik dat het verhaal erg langzaam op gang kwam en veel gezeur van de hoofdpersoon. Helaas werd het boek ook op de volgende pagina's niet echt beter, vooral het eind was erg mager en makkelijk bedacht. Heel jammer zeker, van Saskia Noort verwacht je veel spanning en een lekker te lezen boek.
Janine (32) op 15 maart 2009:
Zoals elke Saskia Noort leest het boek lekker vlot weg. Ik vond alleen dat het verhaal een beetje langzaam op gang kwam. In het midden van het boek denk je echt dat de spanning eraan begint te komen, maar deze blijft echter uit. Het eind was eigenlijk te gemakkelijk en totaal niet bevredigend. Toen het boek uit was, had ik er geen fijn gevoel over. Het 'wauw'-gevoel bleef echt uit. (misschien te hoge verwachtingen gehad?) Ik vond dit echt een van de minste van Saskia. Jammer.
|
