Omschrijving:
Na vier afschuwelijke jaren ontkomt Maria Mosterd op zestienjarige leeftijd aan de greep van haar loverboy Manou. Ze gaat naar India om in een project voor loverboyslachtoffers haar onafhankelijkheid terug te vinden. Maar in haar hoofd reist Manou mee. Als ze in India uit het vliegtuig stapt, schrikt ze zich dood. Ze ziet alleen maar lelijke mannen met snorren en het stinkt er als een dierentuin die een week niet is uitgemest. Ze gaat wonen in de stad Trichy, waar ze zich tot haar eigen verbazing meteen thuis voelt. Elke dag gaat ze naar een weeshuis om met de kinderen te dansen en als ze het moeilijk heeft, praat ze met haar hondje Bindi. Ze wordt door haar begeleidster Liz voortdurend geconfronteerd met het gedrag dat Manou haar heeft aangeleerd. Veranderen is niet makkelijk, want die 'dikke zwarte pad' in haar hoofd laat zich niet zo maar wegjagen. En wat zijn haar vooruitzichten als ze straks terug is in Nederland? Hoe voorkom je, als je geen toekomst hebt, dat je terugvalt in patronen van vroeger? 'Bindi' gaat verder waar Echte mannen eten geen kaas ophoudt. Een spannend, ontroerend en levendig geschreven verslag van een meisje dat weigert slachtoffer te blijven.
Recensie:
Chicklit.nl (Lizan) op 28 juli 2009:
Bindi is het vervolg op het ongelofelijk succesvolle Echte mannen eten geen kaas. Het verhaal over het 12-jarige meisje Maria Mosterd die vier jaar lang in de klauwen zat van een loverboy, ging als een warm broodje over de toonbank; maar liefst 200.000 exemplaren werden ervan verkocht. Ik was ontzettend onder de indruk van Echte mannen eten geen kaas, dus ik wilde het vervolg – Bindi – maar al te graag lezen. Bindi gaat verder waar Echte mannen eten geen kaas is op gehouden. Maria gaat naar India voor een project voor loverboyslachtoffers om zichzelf weer terug te vinden en op eigen benen te kunnen staan. In Bindi vertelt ze wat ze allemaal meemaakt in India, de nieuwe contacten en ervaringen die ze opdoet, en hoe ze langzamerhand van loverboy Manou af komt. Het is voor de buitenwereld onbegrijpelijk hoe je kan verlangen naar zo’n persoon als Manou die je leven verziekt, maar Maria slaagt er absoluut in om als lezer haar gedachten en haar situatie te begrijpen. Ze vertelt heel oprecht en eerlijk wat ze denkt, voelt en meemaakt. Als lezer zie je haar groeien in haar zelfvertrouwen en haar wil om graag onafhankelijk te zijn, op eigen benen te staan. Ik raad je alleen wel aan om, als je dat nog niet gedaan hebt, Echte mannen eten geen kaas te lezen voor je aan Bindi begint. Anders voelt het boek incompleet; je weet dan niet wat Maria en Manou hebben meegemaakt. Conclusie: Bindi is dan misschien geen echte chicklit, maar wel een onwijs mooi verteld verhaal over een onderwerp van nu, dat alle vrouwen gelezen móeten hebben.
Bezoekersreacties:
Jet (14) op 23 augustus 2009:
Ik heb Echte mannen eten geen kaas ook gelezen, die vond ik best wel slecht geschreven. Maar dit is echt een mooi verhaal en veel beter geschreven! Ik zou hem zeker lezen wel na Echte mannen eten geen kaas. Er zaten ook echte foto's in, dat maakt het nog realistischer!
|
