chicklit

Omdat het boek De hongerspelen een open einde had, kon ik niet wachten om in het tweede deel, Vlammen, te beginnen. Ik vond het eerste deel geweldig en was dan ook erg benieuwd naar het feit of Suzanne Collins dit succes met het tweede boek kon evenaren. Dit is haar zeker weten gelukt kan ik jullie vertellen! Als je deel één nog niet gelezen hebt, dan zou ik deze recensie (in verband met eventuele spoilers) even overslaan en eerst het boek gaan lezen...

Aangezien Katniss en Peeta samen de hongerspelen gewonnen hebben door het Capitool in wezen voor het blok te zetten, zien veel mensen dit als een dappere en begerenswaardige daad en wordt het steeds onrustiger in de verschillende districten. Men komt steeds meer in opstand tegen het regime van het Capitool en zien Katniss als grote voorbeeld en de Spotgaai als symbool hiervoor. Het Capitool, en dan met name president Sno, kan dit natuurlijk niet zomaar over hen heen laten komen en pakken dit dan ook met harde hand aan. Komt dat even goed uit dat het dit jaar tijd is voor de 75e hongerspelen en elke 25 jaar de regels afwijkend en de hongerspelen net nog even een tikkeltje erger zijn dan anders. Wat er bij deze hongerspelen precies anders is ga ik niet vertellen, dit kwam voor mij namelijk als een totale verrassing (een echte slap-in-the-face). Laten we het erop houden dat hetgeen het verhaal onwijs spannend maakt en dat je echt niet meer kunt stoppen met lezen (zelfs op huwelijksreis).

Het laatste gedeelte van het boek ging wel iets te snel naar mijn mening, waardoor ik soms even terug moest lezen om te weten wat er nu precies gebeurd was. Maar het blijft tenenkrommend spannend. Het einde was verrassend, totaal niet voorspelbaar, wat ik knap vind. Suzanne Collins heeft een heerlijke schrijfstijl; ondanks dat het zich afspeelt in een toekomstige wereld met allemaal andere gebruiken en termen dan nu, is het goed te snappen en leef je echt mee met de gevoelens van Katniss (die heftig zijn, omdat ze ook nu weer veel nare dingen mee maakt). Vlammen heeft net als het vorige deel een open einde, die zó spannend is dat ik in Amerika haast het derde deel gekocht heb, terwijl deze in Nederland gewoon al op me lag te wachten.