chicklit

"Het ziet er allemaal goed uit," is het zinnetje dat Anke ten Doeschate tijdens haar zwangerschap vaak te horen krijgt. Maar haar vermoedens dat er iets mis is met haar baby, blijken helaas waar. Haar dochter heeft een zeldzame maagafwijking en moet twee dagen na haar geboorte al geopereerd worden. Alsof dat al niet heftig genoeg is, stapelen de medische blunders zich op. Het is echt ongelofelijk wat Anke en haar man allemaal mee hebben gemaakt. Een gynaecoloog die even ‘vergeet’ om door te geven dat hij op de echo’s wel degelijk iets verontrustends had gezien, verpleegkundigen die Anke aan haar lot overlaten en haar (terechte) zorgen om haar pasgeboren baby negeren, bitchy opmerkingen waar je als jonge moeder echt niet op zit te wachten… Het lijkt wel of ze in een slechte soap is beland. Een soap met een goed einde gelukkig, want met Ankes dochtertje is inmiddels alles goed!

Waargebeurde verhalen zijn vaak heftig, maar lang niet altijd even goed opgeschreven. Het ziet er allemaal goed uit is dat gelukkig wel. Dat Anke werkzaam is als vertaler en dus gewend is om iets op een mooie en leesbare manier te omschrijven, is goed te merken. Het ziet er allemaal goed uit is geen monotoon ‘en toen en toen’-relaas, maar een vlot geschreven verhaal. Het is ontroerend, maar Anke schuwt ook de nodige humor en zelfreflectie niet.

Herkenbaar voor alle moeders - want ook mama’s van gezonde baby’s krijgen wel eens te maken met lakse verloskundigen en botte artsen! - en leerzaam voor mensen die werkzaam zijn in de zorg.

Heb je zelf ook een kindje? En klinkt dit herkenbaar?