chicklit

Jeetje wat een film zeg! Het is er niet eentje om vrolijk van te worden kan ik jullie vertellen…

Na het lezen van de synopsis was ik heel erg benieuwd naar de film geworden. Het verhaal gaat over Lena, een dik en onzeker meisje met een onstabiele thuisbasis, die line-dancing als uitlaatklep gebruikt. Ze heeft weleens seks met jongens, maar dat is puur alleen voor de seks - de jongens hebben er nooit gevoelens bij. Uiteindelijk leert ze Daan kennen, die na een akkefietje op de vlucht is voor de politie. Ze helpt hem te ontsnappen en de twee worden verliefd. Al snel trekt Lena bij Daan in - ze weet niet hoe snel ze bij haar moeder (die niets om haar lijkt te geven) uit huis moet komen - en bouwt ze een band op met Daans vader. Een wel heel goede band, zo blijkt…

Aan het begin van de film had ik een aantal scenario’s in mijn hoofd van wat er zou gaan gebeuren. Een paar daarvan kwamen inderdaad uit, maar toch nam het verhaal een verrassende wending voor me. Het einde had ik zeker niet aan zien komen. Lena is een heftige film en op sommige momenten ook wel een beetje vaag – wat in mijn ogen de film alleen maar sierde. Ik zou hem echter niet klakkeloos aan eenieder aanbevelen. Je moet wel echt een liefhebber van cultfilms zijn, wil je Lena kunnen waarderen. In mijn ogen doe ik een liefhebber van romantische komedies met deze film geen plezier (tenzij je van allebei houdt, net als ik).

Ik vind dat er echter wel ook wat minpuntjes aan de film zaten: zo vond ik het acteerwerk niet altijd even goed en geloofwaardig overkomen en vond ik de film een beetje te lang duren voor het mooie.

Wat ik wel grappig vond is dat een groot deel van de film is opgenomen in Hoogvliet en Spijkenisse. Ik woon hier al bijna heel mijn leven en tijdens het kijken herkende ik bepaalde plekken. Maar omdat Spijkenisse nou niet bepaald een stad is waar veel films worden opgenomen, dacht ik dat ik me vergist had. Het nieuwsgierige aagje in me is toch op internet gaan zoeken en wat blijkt? Ik had gelijk! Grappig.

Je leeft tijdens de film wel echt mee met Lena, zielige Lena. Je wilt haar af en toe gewoon in je armen sluiten en liefde geven, echte liefde. Want daar heeft ze in haar leven zeker gebrek aan!

Kun je een cultfilm op z'n tijd wel waarderen? Of hou je er helemaal niet van?