chicklit

Sinds 500 Days of Summer, 50/50 en Inception is hij één van mijn grote liefdes van het witte doek, en na Garden State, Paris Je t'Aime en Closer houd ik ook wel heel erg van haar. Joseph Gordon-Levitt en Natalie Portman leken mij dus een perfect stel om samen in een film te spelen.

 In Hesher is dat het geval en wat een bizarre, maar fantastische film is daar uit voortgekomen. 

Ik geef toe, het is even wennen: Joseph Gordon-Levitt als langharig tuig: Hesher. Een vieze, weirdo die naar keiharde metal luistert en onzin uitkraamt. Hij gaat - ongevraagd en zonder toestemming - bij de jonge T.J. wonen die net zijn moeder heeft verloren, gepest wordt op school en bij zijn depressieve vader en demente oma woont. Niet bepaald een feestje dus. Vader en oma snappen niet helemaal waar Hesher opeens vandaan komt, maar genoeg hebbende aan hun eigen problemen laten ze hem zijn gang gaan. 

Wanneer T.J. de lieve cassière Nicole - Natalie Portman - ontmoet lijkt er een sprankje hoop voor hem te zijn. Ware het niet dat Hesher er ook nog is.



Wie denkt dat hier uiteindelijk een soort lieve, schattige film uit voortkomt heeft het mis. Rauw, hard, schrijnend en vooral bizar zijn betere aanduidingen. Maar, aan de andere kant zit er ook veel - zwarte - humor in en moest ik er stiekem even een doos Kleenex bij halen. Een originele film dus die ver van alle Hollywood clichés wegblijft. Als fan van ietwat vreemde en vooral bijzondere films kon ik bij Hesher echt mijn hart ophalen.

Hou jij ook wel van een vreemde of bijzondere film op zijn tijd?