chicklit

Advocaat Arthur Kipps zit diep in de schulden en neemt daarom de zaak aan van de recent overleden Mrs. Drablow. Hij reist naar het afgelegen dorpje Cryphin Gifford en keert haar hele huis ondersteboven om alle documenten boven tafel te krijgen. Terwijl hij in het gigantische, verwaarloosde huis is, hoort hij geluiden en ziet hij schimmen. Terwijl hij toch echt alleen is... Als er in het dorp ook nog eens spontaan kinderen beginnen te overlijden en de dorpsbewoners zich tegen hem keren, gaat hij op onderzoek uit. Wat heeft dit te maken met de vrouw in het zwart, die hij steeds in de buurt van het oude huis ziet?

The Woman in Black is een mix tussen verrassende elementen en oude ‘trucs’. Een veelgehoorde klacht over deze film is dat hij vol zit met horrorclichés. Een mysterieus huis met een wraakzuchtige geest werkt altijd, maar hé, natuurlijk is het een spookhuis in een tijd waarin mobiele telefoons nog niet bestonden. Dat concept is namelijk beproefd en aantrekkelijk. In deze film is het ook nog erg goed uitgewerkt. Vanaf het begin heb je het gevoel dat er iets verschrikkelijks gaat gebeuren, wat niet meer terug te draaien is.

Ik was bang dat ik Daniel Radcliffe niet los zou kunnen zien van Harry Potter, maar dat bleek geen enkel probleem. Gelukkig maar, anders had ik waarschijnlijk verwacht dat hij ‘Expelliarmus’ naar de geest zou roepen. De karakters behoeven niet veel uitleg; alleen de hoofdpersoon heeft diepgang, verder kom je de typische wantrouwige dorpelingen tegen. En natuurlijk één vertrouwenspersoon, die iets verborgen houdt voor de hoofdpersoon...

Als je op zoek bent naar een eng spookverhaal zonder Saw-achtige bloederigheid, maar met veel suspense: look no further! The Woman in Black jaagt je de stuipen op het lijf. O, en een leuk feitje: de actrice die The Woman in Black speelt, heet Liz White.

Hou je van spannende films met geesten? Of ben je daar juist helemaal niet voor in de wieg gelegd?