chicklit

24 november 1993, de onheilspellende avond waarin het leven van Kim en Krickitt Carpenter helemaal op zijn kop komt te staan. Het boek Voor altijd de jouwe vertelt het verhaal van de gevolgen van de desbetreffende avond vanuit Kims perspectief. Het nieuwbakken koppel gaat voor Thanksgiving (hun allereerste feestdag als pas getrouwd stel) op bezoek bij familieleden. Ongelukkigerwijs krijgen ze onderweg een ernstig auto-ongeluk waarbij Krickitt zwaar hersenletsel oploopt, terwijl Kim met een verminkt gezicht en botbreuken in het ziekenhuis wordt opgenomen. Naderhand wordt aan Kim verteld dat zijn vrouw hoogstwaarschijnlijk komt te overlijden aangezien niemand een dergelijk ongeluk kan overleven. De grond verdwijnt langzaam onder zijn voeten en hij wordt bevangen door een mengeling van hevige emoties. Uiteenlopende gevoelens van verdriet, ongeloof en met name machteloosheid maken zich van hem meester, maar Krickitt verbaast iedereen en blijft knokken voor haar leven. Uiteindelijk overleeft ze haar verwondingen en fysiek gezien komt ze er weer bovenop. Maar haar korte termijngeheugen, de herinneringen aan haar man en de korte tijd die zij met hem heeft doorgebracht, raakt ze voor altijd kwijt. Een nieuwe Krickitt maakt plaats voor de oude en noodgedwongen moet Kim deze nieuwe versie van zijn vrouw leren kennen en accepteren. Dit blijkt het begin te zijn van een nog grotere uitdaging dan het stel ooit voor mogelijk hield en waarbij hun prille relatie voortdurend op de proef wordt gesteld.

Ik had de verfilming (The Vow) reeds gezien voordat ik het boek begon te lezen en ik wist wat ik ongeveer kon verwachten, maar ik kwam in feite voor een verrassing te staan. Daar waar in het boek het geloof in God centraal staat in het leven van Kim en Krickitt, wordt dit in de film geheel achterwege gelaten. Overigens zijn de namen in de film veranderd en worden kleine situaties minder goed uitgelicht. Desalniettemin gaat het zowel in de film als in het boek over de liefde voor elkaar en het trouw blijven aan de geloften die zij hebben afgelegd. Daarnaast wordt er tevens aandacht besteed aan de gevolgen van het ongeluk en de daarbij horende moeilijkheden die zij moeten overwinnen om hun relatie staande te houden.

Het boek zelf is niet bijzonder goed geschreven en kan in feite als een korte samenvatting worden gezien van de veranderende gebeurtenissen in het leven van Kim en Krickitt. Bovendien vind ik het jammer dat het verhaal alleen vanuit Kims perspectief wordt verteld. Je krijgt wel een duidelijk beeld van wat Krickitt zelf heeft ervaren in deze moeilijke periode, maar het zou veel interessanter zijn geweest als we haar ervaringen en gedachten vanuit de eerste hand hadden kunnen lezen.
Dit gezegd hebbende moet ik toegeven dat het verhaal zelf buitengewoon indrukwekkend is. Het heeft veel weg van een Nicholas Sparks roman. Het is geen boek om bij weg te zwijmelen - daar is de film voor gemaakt - maar een boek met een bijzondere boodschap over liefde, geloof en vertrouwen. De film vond ik heel bijzonder, wat mij nieuwsgierig maakte naar het boek en naar het werkelijke verhaal van het echtpaar waar de film op gebaseerd is. Ik kan dit boek dan ook niet meer los zien van de film. In mijn ogen zijn ze onafscheidelijk, net als Kim en Krickitt.

Heb jij de film The Vow gezien? Zo ja, zou je ook graag het boek willen lezen?