chicklit

Een vreemde zomer is een vreemd boek. Ik kan niet anders zeggen. En dan bedoel ik niet dat het vreemd is dat een volwassene een meisjesboek leest, want daar heb ik anders ook weinig moeite mee.

Waar ik tegenaan liep, was de vooringenomenheid van schrijfster Elisabeth Gänger. Zij heeft blijkbaar het idee dat haar lezers domme, naïeve meisjes zijn die nog geloven in vampiers. Tenminste, dat is hoe ze haar hoofdpersoon heeft neergezet. Zonde. Want meisjes van deze leeftijd (13- 15) die bezig zijn met vriendjes krijgen en eerste zoenen, zijn niet zo naïef. Het geloof in vampiers is voor meisjes van een jaar of 7, 8. Tegenwoordig zijn tieners niet meer zo ‘bleu’. En dat maakt dat het, toch aardig geschreven, boek eigenlijk niet leuk is om te lezen. Ik irriteer me aan het feit dat Gänger voor deze doelgroep zo’n kinderachtig boek geschreven heeft. En het gekke is: als het boek voor een iets jongere doelgroep was ingezet, was het perfect geweest. Wat mij betreft een no go. Zonde, want Gänger kan wel schrijven.

Heb jij weleens een meidenpocket gelezen? Zo ja, welke?