chicklit

Internet, WhatsApp, Facebook; you name it en het is tegenwoordig te vinden op ons supersonische mobieltje. En daar zijn we blij mee. Tenminste, daar lijkt het op - waarom zouden we anders 24/7 met dit apparaat bezig zijn? De laatste tijd irriteert Jerney van Poorten van Ze.nl zich een beetje aan dit vastgeplakt-aan-mijn-mobiel-leventje. Ze besloot hier iets aan te doen...


Tijdens het spitsuur is het een geweld van mobiele telefoons in het openbaar vervoer. Twee stoelen voor me vertelt een mevrouw bijzonder luid over haar ‘fan-tas-tische’ avond, terwijl de man naast haar geïrriteerd zijn e-mails controleert. Op de stoel links van me speelt iemand een onverklaarbare versie van Sudoku en ik? Tja, ik kijk voor de verandering maar eens op Facebook. Want wie zegt dat er binnen een halfuur niet iets extreem spannends is gebeurd in mijn vage kennissenkring? Precies.

Klauwhand
De laatste tijd begint het vastgeplakt-aan-mijn-mobiel-leventje echter een beetje te irriteren. Wakker worden met je mailbox is geen briljante start van de dag, sms’jes ontvangen om vier uur 's nachts ook niet. En wat te denken van de verveelmomenten die steeds vaker worden besteed met het nutteloos surfen op m’n mobieltje? Of erger (en gênanter): je op het toilet beseffen dat je zelfs dáár de inbox controleert. Kortom: Ik heb geen ‘muisarm’, maar een ‘klauwhand’ die 24/7 om mijn mobiel zit bevestigd. Scary.

Mijn vriendenkring heeft echter ook last van het vastgeplakt-aan-mijn-mobiel’ syndroom. Zo worden borrelavondjes meerdere keren onderbroken met: “O, wacht. Mijn telefoon”, en zijn de laatste nieuwtjes vaak al via Facebook publiekelijk gemaakt. Een vriend wist echter al mijn mobielwaanzin te overtreffen door een serieus gesprek op de wc-pot te doen. Of hij doortrok voordat hij had opgehangen is mij niet bekend.


Een dag mobielloos