chicklit

Het boek Dochter van Isfahan van schrijfster Anita Amirrezvani werd door critici met lovende woorden ontvangen. Het werd dan ook, heel terecht, een bestseller. En nu is Anita terug. Met Prinses van Perzië probeert ze het succes te evenaren. Of ze daar qua verkochte boeken in slaagt, durf ik nog niet te voorspellen. Maar wat haar schrijfstijl betreft wel. Prinses van Perzië is een indringend verhaal over een voor ons totaal onbekende wereld.
 
Amirrezvani heeft met Prinses van Perzië dus een exotisch verhaal geschreven, met prachtige beschrijvingen van Iran. Tijdens het lezen betrapte ik mezelf er regelmatig op dat ik wegdroomde naar een land dat zo uit Sherezade’s 1001-en-een-nacht kan komen. Een nadeel van het boek is dat het verhaal maar moeilijk op gang komt. Niet dat er niets gebeurt – integendeel. Er gebeuren juist zoveel dingen, dat ik het spoor bijster raakte door alle Iraanse namen. Ik zag door de bomen het bos niet meer, waardoor ik maar moeilijk in het verhaal kwam. Uiteindelijk kwam ik toch in het verhaal en raakte ik geïntrigeerd door alles wat er gebeurde.
 
Prinses van Perzië is een must-read voor fans van het exotische Midden-Oosten. Houd je meer van duidelijk geschreven romans, dan is dit hoogstwaarschijnlijk geen boek voor jou.

Lijkt het jou leuk om een boek te lezen die zich afspeelt in het exotische Midden-Oosten?