chicklit

Miami, wauw. Dat stond altijd al op mijn lijstje en nu kon ik er gewoon naartoe. Met Thanksgiving, met mijn twee Nederlandse vrienden hier én gelijk na de final exams. Perfecte timing en een perfecte combinatie.

Daar gingen we dus, bepakt en bezakt met 6 koffers en nog een lading tassen in de bus naar het vliegveld in Boston. 6 Koffers ja. Uiteraard keek iedereen ons scheef aan, maar we hadden een goede reden: de andere Dutchies zouden na onze week in Miami weer terug vliegen naar Amsterdam, hun tijd hier zat erop. Zoals het een goede vriendin betaamt, zeulde ik vrolijk mee en uiteindelijk kwamen we zonder kleerscheuren aan op onze eindbestemming: Miami Beach.

Onze week was verrassend, warm en heerlijk relaxed. Het strand hebben we meerdere keren uitgeprobeerd, maar helaas zat het weer niet helemaal mee. Iedere keer als wij aankwamen in onze strandoutfits, stapelden de wolken zich op en begon het nog harder te waaien. Niet zo gek op zich, november behoort toch nog tot het orkaanseizoen van Florida. Als echte doorzetters lieten wij ons niet kennen en doken vol bravoure de oceaan in.

Ook al kwamen we stiekem alleen voor het strand en de feestjes (zeg eerlijk, soms ben je daar gewoon even aan toe), we hebben ons héél goed op andere manieren weten te vermaken. Zo hebben we een lading UGGs gekocht voor het thuisfront: 8 paar! De UGG store moet blij geweest zijn met ons.

Daarnaast, in een impuls, besloten we naar Disney World te gaan. Nou, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Je denkt gewoon voor Disney te kiezen, blijken er iets van 10 verschillende parken te zijn. Na wat wikken en wegen toch besloten voor ‘The Magic Kingdom’. Het was een bustrip van 5 uur heen en 5 uur terug, en uiteindelijk waren we nog geen 6 uur in het park, maar Disney had gelijk: het was werkelijk magisch! Alles was al gezellig in kerstsfeer (best vreemd om daar dan in je jurkje rond te lopen) en het park was werkelijk prachtig. Het maakte ons niet uit dat we door de drukte maar in 3 attracties konden, een grote glimlach was de hele dag niet meer van ons gezicht te krijgen. Ik voelde me echt weer even kind.

Dit in tegenstelling tot ons enige avondje uit in Miami: een 16+ feestje. Het begon al om 4 uur ’s middags en de gemiddelde leeftijd lag minstens 5 jaar onder die van mij, maar ik kon in ieder geval érgens naartoe met m’n ‘underaged friends’. Daar stond ik dus, tussen al die springende kinderen. Na ook nog eens 2 uur dezelfde beat, ben ik bijna gillend weggerend. Maar na de komst van dé DJ van de avond, was het toch nog een geslaagd feestje. Flink doorgefeest tot 11 uur, toen moesten we de club verlaten, want het was tijd voor de ‘volwassenen’. Rond middernacht lagen we uitgeput en tevreden in bed, een onvergetelijke avond.

Wat ik verder nooit zal vergeten, zijn de plastic boobies en de getrainde lijven. En met plastic boobies bedoel ik big size fake. Je ziet ze echt overal, in alle soorten en maten. Zelfs de etalagepoppen hebben ze, echt bizar. Daarnaast zijn de meeste mannen in Miami echte uitslovers en alle vrouwen zijn erg goed getraind. Je zou er toch bijna een complex van krijgen. Volgens mij kan ik hier echt niet wonen.


Wat me doet denken aan de vraag die ik regelmatig van mijn ouders en vriendinnen krijg: "Hoe zit het met de mannen? Heb je nog steeds geen leuke Amerikaanse ‘boy’ gespot?" Mijn antwoord daarop is een dikke vette nee. Ik kan me niet voorstellen dat ze denken dat dit mogelijk is, na mijn verhalen over hun laaghangende broeken (letterlijk ónder hun boxershorts), oversized shirts en voorliefde voor rapmuziek (niet echt mijn ding). De witte sokken in badslippers en Hawaiibroeken in de winter werken ook niet echt in hun voordeel. Nee, ik zet alles in op een leuke man in New York. Eentje met betere looks, een goede muzieksmaak, en in ieder geval een béétje gevoel voor mode. Plus een mooie loft in de Upper East Side... Sounds great!

XO, Maloe