chicklit

Ik hou niet van fantasy boeken. Althans dat dacht ik. Mijn vriendin heeft maandenlang aan mijn hoofd gezeurd over hoe leuk Harry Potter wel niet was. Ik dacht: “Pfffff, een kinderboek over dingen die niet eens echt bestaan.” Maar na het zien van de eerste film was ik toch meteen besmet met het Harry Potter-virus en ben ik ook de heerlijke boeken ervan gaan lezen. Bij Twilight hetzelfde verhaal. Alleen had ik daar een-paar-dagen-ziek-thuis-en-geen-andere-films-voorhanden voor nodig. Na het kijken van de eerste film was ik natuurlijk meteen verslaafd aan de Twilight Saga. Toen ik hoorde over het succes van De hongerspelen wilde ik het een keertje anders aanpakken en eerst het boek lezen, voordat de verfilming in de bioscoop komt. En daar heb ik zeker weten geen spijt van! Wat een spannend boek zeg. Vanaf de eerste pagina bevind je je zelf in Panem en je komt er niet meer uit. Ook niet aan het einde van het boek, want het heeft een open einde waardoor je meteen met je neus in het volgende deel wilt kruipen. Wat een geluk dat ik die ook heb liggen!
Het verhaal speelt zich af in de toekomst. In Panem, het land dat ooit bekendstond als Noord-Amerika. Panem bestaat uit 12 districten en de hoofdstad: het Capitool. Ooit was er nog een 13e district, maar deze is na een opstand genadeloos afgeslacht door het Capitool. Als een herinnering aan deze opstand (en zijn gevolgen) zijn de hongerspelen in het leven geroepen, waarin 24 tributen (2 uit elk district) de strijd van leven en dood met elkaar aangaan, waar het hele land verplicht naar moet kijken. Slechts één tribuut, één winnaar, kan overleven. Katniss woont in district 12, het armste district. Als haar jonge zusje Prim wordt uitgeloot om deel te nemen aan de hongerspelen, werpt Katniss zich op als vrijwilliger in haar plaats. Maar een tribuut uit het armste district maakt toch geen schijn van kans tegen de goedgetrainde rijkere tributen? Hoe ver zal Katniss gaan om te overleven?
Ook bij De hongerspelen had ik eerst mijn twijfels. Ik hoorde dat het boek heel heftig en bloederig was en over dood en moord ging. Niet echt geschikt voor Chicklit.nl dacht ik zo. Maar niets was minder waar. Tuurlijk is het best heftig dat men elkaar in de arena van de hongerspelen moet ‘uitmoorden’, want er kan tenslotte maar één iemand als winnaar uit de strijd komen. Maar de manier waarop dit allemaal beschreven wordt is helemaal niet luguber en het liefdesverhaal wat als een rode draad door het verhaal heen loopt maakt het boek toch zeker wel geschikt voor Chicklit.nl. Fan van fantasy of niet? De hongerspelen moet je lezen!