chicklit

Aan alle goede dingen komt een eind. Zo ook aan mijn tijd op Johnson & Wales University in Providence. Het waren een paar mooie, indrukwekkende, maar soms ook eenzame maanden. Met New York in het vooruitzicht, kunnen deze laatste weken me niet snel genoeg gaan. Toch is het ook wel een dubbel gevoel als je je beseft dat deze tijd nooit meer terug komt. Ondanks het feit dat ik stiekem meer van mijn tijd hier had verwacht - meer exchange studenten ontmoeten, op een leukere campus wonen, en meer vrienden voor het leven maken - heb ik een leuke tijd gehad. Ik heb veel mooie plekken aan de East Coast gezien, typisch Amerikaanse dingen meegemaakt en geweldige, interessante vakken gevolgd. Dat laatste daar kwam ik ten slotte voor.

Afgelopen weekend hadden we een druk weekend; we hadden een soort volwassen versie van een prom en hebben de SuperBowl gekeken. De prom, het JWU Snoball, bestond uit een 3-gangen diner, cocktail receptie en een avondje in een mooie jurk door het Twin River Casino paraderen. Na het diner moest er uiteraard op z’n Amerikaans gedanst worden, en dan komt ook echt alles uit de kast hoor: stijldansen, ‘linedancing’ met 200 man en lekker met de pumps stampen op ‘I like big butts and I cannot lie’. Top avond.

Zondag was het tijd voor de SuperBowl. Aangezien de New England Patriots speelden, was het een big happening in Providence en omstreken. Met een groepje Amerikanen, mijn twee Duitse exchange maatjes en een Zweed op één bank voor de tv gepropt, moest ik nog steeds bedenken voor welk team ik die avond zou zijn. De Patriots uit mijn huidige woonomgeving, of de Giants uit New York. De laatste keus werd gewoonweg niet geaccepteerd door de Patriots aanhangers in huis, dus ik nam een wijs besluit: Go Patriots! Onder het genot van vers bereide Amerikaanse snacks zagen we vol bravoure onze nederlaag tegemoet. Toch maar juichen voor de Giants de volgende keer.

Met mijn laatste weken studeren in het vooruitzicht, betekent dit dat ik vanaf eind februari voorlopig even niet meer met mijn neus tot in de vroege uurtjes in de boeken hoef te duiken. Die vroege uurtjes ga ik nu spenderen met een reis naar mijn werk in de drukste metro van New York City. Ik zal toch wel wat dingen gaan missen hier. Hoewel ik straks na 6 maanden campusfood erg naar koken verlang, zal ik toch ook wel missen dat ik na een drukke dag niet gewoon even naar de dining hall kan gaan. Ook het wekelijks gratis ‘swipen’ met mijn studentenkaart bij Starbucks zal niet onopgemerkt uit mijn systeem worden verwijderd. Toch zijn het vooral de lessen die ik nog lang niet zat ben. Ik heb de kans gekregen om ontzettend leuke en interessante vakken te volgen -Concert Management, Weddings & Ceremonies, Movie & Television Production Management, Special Event Protocol, Event Management - en om een soort ministage te lopen.

Met deze kennis en de herinneringen aan Halloween, Newport, Miami, Bostonen de Superbowl,begin ik over 3 weken aan mijn grote avontuur in New York. En al zegt een stemmetje in m'n hoofd dat ik mijn verwachtingen niet te hoog moet inzetten, weet ik zeker dat ik een top tijd ga hebben! New York is de stad van fashion, uitgaan en netwerken. Ik heb een stage met geweldige mensen weten te scoren en ga samen met een vriend uit Nederland in een studio in Harlem wonen. Ik zie het al helemaal voor me: cocktails drinken op dakterrassen, shoppen in Soho, sushi eten in Greenwich, werken op Times Square, hardlopen in Central Park en lekker koken in ons eigen keukentje. Plus gezellig met mijn roomie Gossip Girl, 90210 en Ringer op onze (eindelijk!) eigen tv kijken. Tussen het werken door natuurlijk.

Mijn volgende update komt rechtstreeks uit New York City. Be prepared!

XO, Maloe