chicklit

Na twee jaar min of meer gewoond te hebben op een bekend advocatenkantoor, schreef Fleur Brockhus De Urenfabriek. Een op eigen ervaringen geïnspireerd verhaal over Felice en haar ervaringen als advocaat-stagiaire. Felice lijkt een braaf meisje, dat geweldige cijfers haalde toen ze studeerde. Het valt haar dan ook zwaar als ze van haar baas Ria bergen kritiek, en totaal geen waardering krijgt. Een baas trouwens die volgens Felice niet helemaal spoort: Ria is eng mager, vraagt voortdurend om koffie en spa met een rood rietje, blaft haar af en er valt niet met haar te praten. Daardoor gaat Felice nog harder haar best doen. Ze werkt en werkt, terwijl ze haar vrienden en familie nooit meer ziet. Daar zijn die vrienden en familieleden niet blij mee, maar Felice vindt dat ze niet moeten zeuren: ze weten toch hoe druk ze het heeft? Haar stage is niet alleen maar kommer en kwel, want bij Blick en Bleecker is het hard werken maar ook hard feesten! Sommige collega’s worden vrienden. Of meer dan vrienden… Uiteindelijk bereikt Felice het punt dat ze het niet meer trekt, en na een weekje op een Waddeneiland besluit ze dat alles anders moet. De Urenfabriek wil je in één ruk uitlezen, ook als je niets hebt met het juridische wereldje. Het is zo geschreven dat je enorm meeleeft met de belevenissen van Felice, en ook zelfspot en humor ontbreken niet! De vergelijking is al gemaakt met The Devil wears Prada, en het is duidelijk waarom: als je een baan hebt waar het keihard werken is, je nooit een compliment krijgt en je geen snars begrijpt van de grillen van je baas, dan is dit boek één en al herkenbaarheid! Een klein minpuntje is het wat clichématige einde van het verhaal. Maar De Urenfabriek is absoluut een aanrader!