chicklit

De urenfabriek is de debuutroman van Fleur Brockhus. Zij werkte na haar rechtenstudie twee jaar als stagiaire bij een groot advocatenkantoor op de Zuidas. Daar lag toch niet haar hart, bleek gaandeweg. Fleur nam ontslag en begon een tekstbureau in Amsterdam-Zuid. De urenfabriek geeft een kijkje in de wereld van de Grote Advocatuur door de ogen van de dappere stagiaire Felice. Speciaal voor haar fans schreef Felice Jansen deze column... 

Overwerken hoort typisch bij de Grote Advocatuur. Dat moet je goed kunnen, bijna eindeloos, wil je het ver schoppen bij Blick&Bleecker. Ons kantoor wordt door jaloerse outsiders ook wel spottend “Blick&Bikkelen” genoemd. Geen wonder.
 
Tijdens het eerste sollicitatiegesprek wordt al gevraagd of je “flexibel” bent. Natuurlijk ben je dat. Wie vindt zichzelf nou niet flexibel? Niemand omschrijft zichzelf als “stug” of “moeilijk in de omgang” tijdens een sollicitatiegesprek. In de tweede ronde wordt gevraagd of je een “9 tot 5” mentaliteit hebt? Uiteraard heeft de zichzelf respecterende, volwassen vrouw van nu en de wereld en zo geen “9 tot 5” mentaliteit. Het idee!
 
Als je zonder kleerscheuren door alle sollicitatierondes komt, kun je aan de slag als advocaatstagiaire bij Blick&Bleecker. Heb je geluk, dan mag je de eerste maand nog om half zeven naar huis. Absoluut niet eerder. Ook niet als er écht niets meer te doen valt en je je stagiairebureautje al drie keer een make-over hebt gegeven. Als je om zes uur vertrekt, wordt gevraagd of je soms een vrije middag opneemt. Nee, dan kun je beter nog even feesboeken totdat de klok op je beeldscherm half zeven aangeeft.
 
Langer blijven mag altijd. Daarmee scoor je zelfs punten. Het is daarom aan te bevelen om boodschappen te doen tijdens de lunchpauze en overdag bestellingen te plaatsen op Bol.com, Welikefashion.com, Albert.com, H&M.com, etcetera. Daardoor verschuift het werk vanzelf naar de avonduren en het weekend. Met efficiënt werken bereik je namelijk helemaal niets in de Grote Advocatuur. Het gaat erom dat je zichtbaar aanwezig bent. En binnen handbereik. Altijd.
 
Ook in het weekend gaat het werk natuurlijk gewoon door. Anne heeft mij afgelopen vrijdagnacht om drie uur een mailtje gestuurd op mijn BlackBerry: “Ik zit voorlopig nog bij Blick, kun jij morgenavond 'Nick tegen Simon' voor mij opnemen?” Indrukwekkend.
 
Trouwens, die BlackBerry is de vijand. Ik heb dat rotding tijdens een date eens in een keukenkastje gelegd, zodat ik zijn rode knipperkopje niet meer kon zien. Rood en knipperend betekent: you’ve got mail - onmiddellijke actie! Erg afleidend als je net met je nieuwe scharrel aan het scharrelen bent...
 
Bij Blick weet je dus nooit van te voren of je een vrije avond of weekend hebt. Dat hoort erbij, denk ik dan maar. Daar kies je voor. Dat maakt het werk ook zo afwisselend en uitdagend. Menig Blikker is er trots op dat hij of zij zo’n belangrijke baan heeft. Er bestaat zelfs een wisselbeker die eens per jaar wordt doorgegeven aan de meest “flexibele” Blikker. Twee jaar achter elkaar was Alexander in het bezit van deze "Beeker". Hij werd vervolgens partner op de afdeling fusies en overnames. Het jaar erna is zijn vrouw er vandoor gegaan met de tuinman. Ja, nogal cliché. En daarom juist extra pijnlijk, behalve voor de tuinman misschien.
 
Weekendarbeid is geen punt. Behalve als je gewoon even geen zin hebt in werken, als je een boek wilt lezen of als je behoefte hebt aan een potje discobowling. Of als je een afspraakje wil maken. Of als je een relatie probeert te hebben met iemand die minder flexibel is dan wij Blikkers. Zo iemand die weekend viert. Losers...
 
Fleur Brockhus, auteur van De urenfabriek
 
Volg het laatste nieuws over De urenfabriek via de speciale boeken-pagina op Facebook. Hoofdpersoon Felice Jansen is ook te volgen op Facebook en op Twitter. 
Tot 27 februari kun je je juridische vragen aan Felice stellen via de Chicklit.nl Leesclub op Facebook en Twitter en kans maken op een exemplaar van De urenfabriek! Don't miss out!