chicklit

One Day is een mooie film, maar zeker weten geen feelgood movie. Het verhaal gaat over Dexter en Emma die een vriendschap overhouden aan een ‘mislukte one-night-stand’. Na het behalen van hun diploma’s gaan ze ieder hun eigen weg, maar blijven wel contact houden als goede vrienden. Na de wereld rondgereisd te hebben, jaagt Dexter zijn droom na om beroemd te worden en met zijn baan als tv-presentator lijkt dit te lukken en lijkt alles hem voor de wind te gaan. Voor de ambitieuze Emma geldt dit echter niet. Het liefst zou ze professioneel dichter zijn, maar in plaats daarvan werkt ze fulltime in een Mexicaans restaurant in Londen. Tot het tij ineens lijkt te keren en de rollen lijken om te draaien…
In eerste instantie moest ik heel erg inkomen in het verhaal: de film heeft niet zo veel vaart en is in het begin zelfs een beetje saai te noemen. Maar op een gegeven moment komt daar een keerpunt en werd ik ineens echt gegrepen. De vaart neemt toe en je voelt de hele tijd dat er iets staat te gebeuren. Maar wat, dat weet je niet. En er gebeurt ook iets, waar je niet blij van wordt. Helemaal niet blij zelfs. Meer dan dit durf ik er niet over te zeggen. Ik geef je wel één tip: hou vast wat vrolijke New Girl of Friends afleveringen paraat om je op te vrolijken na afloop. Ik heb veel slechte recensies gelezen over het ‘namaak Britse accent’ van Anne Hathaway. Ik heb dit echter helemaal niet als storend ervaren en vond juist dat ze het overtuigend bracht. Daarnaast ben ik het ook helemaal niet eens met de slechte recensies over de film in het algemeen. Ik vond het juist een goede film. Alleen word je er niet echt vrolijk van.