Ontploft van blijheid

Een oorverdovende explosie, een felle flits en overal kleine stukjes Lis die tegen de muren en de boekenkasten aanstuiterden. Zo voelde de boekpresentatie voor mij. Waar ik ook keek, overal zag ik gezichten van vrienden, familie en bekenden. Volgens mij ben ik uit elkaar gespat van geluk. Ik weet dat ik erom bekend sta dat ik altijd enorm naar mijn verjaardag toeleef, maar dit jaar werd de dag waarop ik een jaar ouder word overschaduwd door een andere bijzondere gebeurtenis: de lancering van mijn tweede roman Verkikkerd.


Draak van een toespraak
‘Heb je wel je speech geoefend?’ vroeg mijn moeder eerder die middag plagerig aan de telefoon. O ja, dat is ook zo’n geweldige belofte die ik van tevoren gedaan heb: ik zou deze keer zelf ook écht iets gaan zeggen. Tijdens de presentatie van Glazuur was ik zo flabbergasted dat het ineens allemaal al achter de rug was en ik toen pas besefte dat ik mijn mond niet open had gedaan. Oeps. Daarom beklom ik donderdag zonder te struikelen het podium in de Groningse Boekhandel Van der Velde en nam ik de microfoon over. Natuurlijk begonnen mijn stembanden al geluid te produceren terwijl ik nog helemaal niet bedacht had waar ik wilde beginnen en startte ik mijn speech dus geheel in stijl bij het einde. Zoals het hoort, duh.

Iets met cijfers
Gelukkig heb ik er geen al te vreemde dingen uit geflapt - al werd het wel een beetje ongemakkelijk toen ik zei: ‘Het plan was om een boek van 80.000 woorden te schrijven, maar uiteindelijk was de eerste versie, eh... twee keer zo dik,’ en Lau riep: ‘Hoeveel is twee keer 80.000?’ Je snapt dat ik daar snel overheengekletst heb, want ik kan nog geen 1 en 4 bij elkaar optellen als er vijf mensen in taartpuntkostuum voor mijn neus staan om het uit te beelden. De rest van de avond kon ik me gelukkig terugtrekken achter mijn tafel en signeren. Of nou ja, ik deed iets meer dan alleen signeren. Regelmatig vroeg er iemand die halverwege de rij wachtenden stond: ‘Ben je alvast je nieuwe boek aan het schrijven of zo?’ Sorry nog daarvoor, ik wilde iedereen graag een persoonlijke noot geven. En soms neemt zo’n noot nou eenmaal een hele pagina in beslag.

Gestoorde anticipatie
Ik dacht dat de tweede keer minder leuk, spannend en enerverend zou zijn dan de eerste keer. Bij Glazuur was alles nieuw, maar aangezien dit mijn tweede boek is, ben ik toch al een door de wol geverfde, ervaren schrijfster die nergens meer van onder de indruk is? Hahaha. Nee, echt niet. Ik stuiter nog steeds door het huis heen en kijk met een mengeling van enthousiasme, angst en een vleugje onversneden gekte uit naar de recensies en reacties op Verkikkerd.


BOEM!
De presentatie was een dag om nooit te vergeten. Iedere minuut staat in mijn geheugen gegrift. Misschien deed mijn hoofd the day after daarom wel zoveel pijn. Een andere optie is dat mijn hersenen echt zijn ontploft van blijheid. In dat geval was het de beste hoofdpijn die ik ooit heb gehad.

Verkikkerd

  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (58 stemmen)
  • Omschrijving:

    Lucy verheugt zich op een studententijd zonder haar ouders en hoogbegaafde zusje. Tot haar grote afschuw komt ze terecht op de campus, in een huis vol nerds. Denk maar niet dat ze ook maar iets met haar huisgenoten te maken wil hebben! Vooral niet met die lange, blonde jongen die twee kamers verderop woont. Waar kent ze hem toch van? En waarom krijgt ze het zo warm van hem? Ze valt toch zeker niet op nerds... 

Meer info

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • 10 jaar Chicklit.nl: dat is FEEST!

  • Chicklit top-5: juni

  • Lisette Jonkman trakteert op GRATIS eBook van Festivalkriebels

  • Snelwegstress (of: snel weg, stress)

  • Bestel Glazuur met €5,00 korting bij eBook.nl

Aanbevolen voor jou

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen