Onze waardering:

         

Members waardering:

         

Omschrijving:

De ene memoire is de andere niet. Memoires geven sowieso informatie over de tijd waarin de auteur leefde, maar in dat opzicht vormt Meisjes krijgen nooit meer dan een zevenmeer dan een verzameling vrijblijvende herinneringen. Het is een kieskeurige, scherpe selectie uit 85 jaar leven waarbij de auteur openhartig en met lichte ironie haar persoonlijke hoogte- en dieptepunten heeft doorgekamd.

De oorlogsjaren, de opwindende jaren zestig gevolgd door de meedogenloze jaren zeventig (waarin alles maar moest kunnen), op naar de wereld van nu, met de huidige tijd voor ogen en zonder de vergane zaken en verworvenheden steeds nadrukkelijk te benoemen, analyseren, goed te praten of af te keuren.

Show don’t tell was voor deze memoires het uitgangspunt. De emoties en conclusies zijn vooral aan de lezer zelf. Soms laat de auteur wel enige verbazing blijken. De verbazing van een 85-jarige, die haar best doet sociale en digitale ontwikkelingen bij te benen, maar nog steeds haar smartphone met haar wijsvinger bedient en een papieren agenda aanhoudt.