• onze waardering

Dagboek van een submissive RECENSIE

Na de hele hype rondom Vijftig tinten grijs schoten soortgelijke boeken als paddestoelen uit de grond. Dagboek van een submissive is er ook zo eentje, alleen dan, zoals de sticker op de voorkant van het boek ons vertelt, een waargebeurde Vijftig tinten.

Sophie Morgan is een jonge vrouw die als journaliste werkt. Deze - naar zeggen -  autobiografische roman is het verhaal over haar seksuele zelfontdekking. In verschillende relaties ontdekt ze hoe ver ze bereid is te gaan voor haar genot - en pijn.  Als ze James ontmoet staat haar wereld op zijn kop. Hij roept dingen in haar op waarvan ze niet wist dat ze die in zich had en hij tast haar grenzen af, gaat er overheen, en tot haar verbazing windt het haar op.

De innerlijke struggle die Sophie heeft - ze snapt niet waarom ze er zo van geniet om zich onderdanig op te stellen en door anderen te laten vernederen - kwam wel op me over. Het verhaal leest echt als een dagboek, omdat het vanuit de ik-persoon geschreven is. Je leest dus alle gedachtes en gevoelens van Sophie. Alhoewel deze innerlijke struggle redelijk goed beschreven is, gaat de hele situatie alsnog mijn pet te boven - echt snappen doe ik Sophie nog steeds niet.

De schrijfstijl van Sophie Morgan is vlot en direct. Ze windt er duidelijk geen doekjes om. Sommige seksscènes heb ik dan ook met afschuw zitten lezen en had ik medelijden met Sophie. Toch wint de nieuwsgierigheid van de mens het negen van de tien keer en blijf je doorlezen. De schrijfstijl van Sophie Morgan heeft af en toe een soort van aangename humoristische ondertoon en dat kon ik wel waarderen in een boek over dit onderwerp. ''Het gebrek aan privacy betekende wel dat we constant gevaar liepen op heterdaad betrapt te worden. We leerden daardoor hoe we ons razendsnel weer aan konden kleden - echt, Clark Kent zou trots op ons zijn geweest, of enigszins gegeneerd.'' 

Het boek riep bij mij wel regelmatig zo''n als-ik-een-paar-hoofstukken-had geskipt-had-ik-volgens-mij-vrij-weinig-gemist gevoel op. Als je Dagboek van een submissive vergelijkt met Vijftig Tinten is het een heel stuk heftiger en is er echt aanzienlijk minder aandacht voor de (ontluikende) liefde tussen de hoofdpersonen. Als James in het spel komt in Dagboek van een submissive, hoopte ik op eindelijk wat romantiek - emotioneel gezien - in het verhaal. Dat is er vanaf dan ook wel sporadisch, maar al snel ligt de focus toch weer vooral op de vrij heftige seksuele zelfontdekking van Sophie. Dat vond ik jammer.

Vind jij het fijn als boeken vanuit de ik-persoon geschreven zijn?

Dagboek van een submissive

  • Auteur:

    Sophie Morgan
  • Verschenen:

    22 oktober 2012
  • Uitgave:

    ISBN 9789044622744
    Uitgever Prometheus
    344 pagina's
  • Oorspronkelijke titel:

    The Diary of a Submissive: A True Story
  • Uitgever:

    Prometheus
  • Genre:

    Stout
  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (13 stemmen)
  • Omschrijving:

    Sophie Morgan is een jonge, geëmancipeerde vrouw die werkt als journaliste. Wanneer ze de overrompelende James ontmoet, staat haar eerder zo standvastige wereld op z’n kop. James roept dingen in haar op waarvan ze niet wist dat ze die in zich had. Hij tast haar grenzen af, gaat er zelfs overheen, en tot haar verbazing windt het haar op. Sophie ontdekt langzamerhand hoe ver ze bereid is te gaan voor haar genot – en pijn. In deze autobiografische roman neemt Sophie Morgan geen blad voor de mond. Dagboek van een submissive is het verslag van een waargebeurd liefdesverhaal.

Meer info

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • GEZOCHT: Chicklit.nl zoekt stagiaire!

  • 9 tv-koppels die in het echt beste vrienden zijn

  • 5x Romantische zwijmel-films voor Valentijnsdag

  • Vijftig tinten vrij

  • Boeken top-5: een tikkeltje stout

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen