• onze waardering

Een theelepel aarde en zee RECENSIE

Het is 1980. De elfjarige Saba Hafezi en haar tweelingzus Mahtab leiden een luxe leven op het Iraanse platteland met hun ouders. De meisjes zijn onafscheidelijk van elkaar en zijn hele dagen bezig met hun grote passie, Amerika. Ze luisteren de muziek, kijken de films en verzamelen exemplaren van tijdschriften zoals Life. Dit doen ze niet zonder risico, want je bezig houden met zo’n Westers land als Amerika is ten strengste verboden in Iran. Op een sombere dag verdwijnen Saba’s moeder en zusje als sneeuw voor de zon en blijft ze alleen achter met haar vader. Saba weet zeker dat de twee vertrokken zijn naar Amerika zonder haar.
Het verlies van haar moeder en zus is niet het enige waar Saba vanaf die dag mee worstelt. Ze gaat gebukt onder het nieuwe Islamitische regime, wat vele nieuwe regels met zich meebrengt. Zo mogen vrouwen geen hakken aan op straat, moeten ze te allen tijde bedekt zijn en mogen ze niet zomaar gaan en staan waar ze willen. Het enige waar Saba troost uithaalt is het feit dat haar zus ergens de Westerse versie van haar leven leidt. Want tweelingen leiden dezelfde levens, ook al zijn ze gescheiden door miljarden theelepeltjes aarde en zee.

Het is voor mij ontzettend moeilijk om in precieze woorden te zeggen wat ik van dit boek vind. Het is een boek waar ik gedurende een groot deel van het verhaal geen grip op heb gekregen. Ik kon me moeilijk verplaatsen in het wereldje. In het begin moest ik vooral wennen aan de manier van schrijven. Niet dat het zozeer moeilijk geschreven was, maar de tekst drong niet tot me door. Ook gooide de schrijfster er vele Perzische woorden doorheen. Zo werden alle vrouwen Khanom genoemd, en alle mannen Aga. Spelenderwijs moest ik achter de betekenis komen, wat best frustrerend was in het begin. Alles was vreemd en onwennig die eerste paar bladzijden. Ik voelde me een indringer, alsof ik er niet thuishoorde.

Ook speelt de schrijfster veel met fictie en werkelijkheid. Zo verteld Saba vele verhalen over haar zusje Mahtab in Amerika. En hoewel alles op het eind duidelijk wordt, kun je op dat moment niet bepalen wat nu daadwerkelijk echt is en wat niet. Van deze vaagheid moet je houden, maar het is niet mijn ding. Voor mij zat er ook geen spanning in het verhaal. Het kabbelde rustig voort en er gebeurde niet veel. Het was saai en langdradig. Maar naarmate het einde naderde merkte ik aan mezelf dat ik perse door wilde lezen. Waar ik eerst het boek liever aan de kant had willen leggen, kon ik het nu niet meer loslaten. Stukje bij beetje begon ik het te snappen en ontdekte ik de boodschap die de schrijfster me mee wilde geven. Op dat moment snap je alle rare versjes, al die gekke woorden en alle vreemde verhalen.

Toen ik het boek dichtklapte voelde ik me geen indringer meer. De schrijfster heeft me een kijkje in het leven van Iran gegeven, en ik voelde me thuis in die wereld. Dit verhaal heeft me gefrustreerd, geïrriteerd, verveeld en boos gemaakt, maar het heeft me ook doen wonderen in goede zin. Een typisch boek dat je eerst het liefst uit het raam smijt, maar waarvoor je later dankbaar bent dat je het hebt mogen lezen.

Welk boek smijt jij het liefst uit het raam?

Een theelepel aarde en zee

  • Auteur:

    Dina Nayeri
  • Verschenen:

    19 april 2013
  • Uitgave:

    ISBN 9789023477051
    Uitgever Cargo
    448 pagina's
  • Oorspronkelijke titel:

    A Teaspoon Of Earth And Sea
  • Uitgever:

    Cargo
  • Genre:

    Roman
  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    De elfjarige Saba Hafezi en haar tweelingzus Mahtab groeien op in de jaren zeventig op het Iraanse platteland en zijn gefascineerd door Amerika. Ze houden lijsten van Engelse woorden bij, verzamelen illegale exemplaren van het tijdschrift Life, en genieten van ongecensureerde televisieprogramma’s en rockmuziek. Als Saba’s moeder en zus opeens verdwijnen en zij en haar vader alleen achterblijven, weet ze zeker dat ze zonder haar naar Amerika zijn verhuisd. Terwijl ze opgroeit en gebukt gaat onder het nieuwe islamitische regime, zoekt Saba troost in het feit dat haar zus ergens de westerse versie van haar leven leidt. Want haar ouders hebben haar geleerd dat ‘ieders lot in het bloed is geschreven’, en dat tweelingen dezelfde levens leiden, ook al zijn ze gescheiden door land en zee.

    Een theelepel aarde en zee is een hartveroverende roman over de kracht van verbeelding en de onverbrekelijke band tussen twee zusjes.

Meer info

Toegevoegd door:

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • 10 komedies op Netflix voor vrouwen

  • De leukste nieuwe TV-series uit Amerika!

  • De feiten over daten in de bioscoop!

  • Meisjes van mevrouw de Wit

  • Monika Peetz

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen