• onze waardering

Recensie: Open hart RECENSIE

In Open hart van Elie Wiesel beschrijft hij de periode rondom zijn plotselinge openhartoperatie in 2011. Hij is dan tweeëntachtig jaar en vreest voor zijn leven. Een terugkerende angst, want Elie Wiesel is een overlevende van de holocaust en is in de Tweede Wereldoorlog gedeporteerd naar Auschwitz en Buchenwald. Een verleden dat hij met zich meedraagt en de angst om deze operatie niet te overleven leidt tot herinneringen uit deze periode en zijn leven na de oorlog. Hij kijkt terug op zijn leven en stelt zichzelf en de mensheid een aantal kritische vragen.  

Op zich is een dergelijke terugblik op het leven op het moment dat de dood dichterbij komt niet zo zeer bijzonder. Echter, de manier waarop het in dit boek omschreven wordt, maakt het speciaal. Elie Wiesel is in Open hart eerlijk en zijn liefde voor zijn familie, zijn geloof en het leven staat centraal in deze overpeinzingen en komen geloofwaardig over. Ook als lezer ga je stil staan bij je eigen leven en neem je alles dankzij deze overpeinzingen nog eens onder loep. Het is een dun boekje met weinig woorden, maar het zegt veel en heeft een grote impact.

De eerlijkheid en emotie waarmee dit boek geschreven is, maakt het boek uniek. Hij evalueert niet alleen zijn eigen leven, maar ook die van de mensheid. Kan de mens nog wel veranderen? Want als Auschwitz de mens niet van racisme heeft kunnen genezen, kan dat dan überhaupt wel? Aan de hand van zijn geloof en levenservaring probeert Elie Wiesel dit vanuit zijn oogpunt te verklaren.

Ondanks dat het een dun boek is, zit er een duidelijke opbouw in het verhaal. De gedachtes gaan verder en worden serieuzer. Zo spreekt hij bijvoorbeeld een vraag uit die veel mensen hebben. “Eigenlijk betekent Auschwitz voor mij als Jood een menselijke tragedie maar ook – en vooral – een schandaal in theologische zin. Het is in mijn ogen een onloochenbaar feit: ik kan me onmogelijk neerleggen bij Auschwitz als God bestaat, en ook als God niet bestaat. Maar hoe moet Zijn stilzwijgen dan worden begrepen?” Hier spreekt de auteur een dilemma uit, waar niemand het antwoord op weet, maar hij het toch tracht te geven.

Ik ontving dit boek op 2 juli 2016, de dag van het overlijden van Elie Wiesel. Het is bijzonder om zijn gedachtes over het leven te lezen op de dag dat hij is overleden. Hij beschrijft in het boek dat hij nog niet klaar is om te sterven, ondanks dat hij al vaak dichtbij de dood is geweest. Hij zou graag nog een paar maanden of zelfs een paar jaar erbij willen hebben om de dingen te doen die hij nog zo graag wilt doen. Het feit dat hij uiteindelijk nog vijf jaar erbij heeft gekregen brengt een glimlach op je gezicht wanneer je het boek dichtslaat.

Open hart

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Een plotselinge openhartoperatie leidde tot deze prachtig geschreven overpeinzingen over het leven
    Als schrijver Elie Wiesel op zijn tweeëntachtigste met spoed een hartoperatie moet ondergaan - er wordt gevreesd voor zijn leven - wordt hij voor een tweede keer geconfronteerd met zijn eigen sterfelijkheid. Als jonge jongen overleefde hij de Holocaust nadat hij op zijn vijftiende werd gedeporteerd naar Auschwitz. Dat verleden is nooit ver weg en bijna automatisch gaan zijn gedachten uit naar familieleden die tijdens de oorlogsjaren zijn weggevoerd en niet meer terugkwamen. Heeft hij in zijn boeken en in zijn publieke optredens genoeg gedaan om de oorlogsslachtoffers te blijven herinneren? En dan zijn zoektocht naar God: waar heeft die toe geleid? Is er nog hoop voor de mens? Vol liefde en wijsheid schrijft Wiesel in Open hart over zijn kinderen en kleinkinderen en getuigt hij van zijn hoop, zijn vertrouwen en zijn liefde voor het leven. Een zeer inspirerend boek, dat aanzet tot overpeinzing van het eigen leven.

Meer info

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • City2Cities: Internationale Literatuurdagen in Utrecht

  • Recensie: Keerzijde

  • Dit weten we over 'Supernatural' seizoen 15

Zoek in artikelen