• onze waardering

Recensie: Geen kind meer RECENSIE

Geen kind meer is een verhaal over Anna, die door haar zoons zo nu en dan tot wanhoop wordt gedreven. Vooral haar middelste zoon, Dex, is een opvliegende puber met temparament. Dan in de voorjaarsvakantie van 2011, wordt het gezin overvallen als Dex door een grote politiemacht van zijn bed wordt gelicht. Hij wordt verdacht van verkrachting van een tienermeisje. En als snel blijkt dat er meerdere meisjes aangifte tegen hem hebben gedaan. Anna is zeker van zijn onschuld. Lukt het haar om de waarheid boven tafel te krijgen?

Het boek Geen kind meer is een spannende roman die inslaat als een bom. Het verhaal is echter nog heftiger als je weet dat auteur Esther Boek het zelf heeft meegemaakt. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat zij het boek op een pure en ontroerende manier neer heeft kunnen zetten.

Esther Boek heeft ervoor gekozen om het verhaal uit verschillende oogpunten te vertellen. Normaal ben ik daar niet zo voorstander van omdat het het verhaal meestal warriger maakt dan nodig is. Maar in dit geval zorgt het ervoor dat de waarheid langzaam maar zeker boven water komt.  Vanaf pagina één weet Boek je aan het twijfelen te brengen. Ze schetst een beeld van onze maatschappij waar we ons waarschijnlijk niet eens bewust van waren: we kiezen ervoor om de zwakkere partij eerder te geloven. De vraag blijft: zijn we dan nog wel bereid om naar de andere kant van het verhaal te luisteren?

Niet alleen hebben wij als burgers onze mening al klaarliggen, in Geen kind meer blijkt ook dat de politie helemaal niet zo neutraal is als dat zij zouden moeten zijn. Maar bovenal vertelt Geen kind meer het verhaal van een onvoorwaardelijke liefde van een moeder voor haar kind. Anna is een krachtig personage die zich ondanks alle ellende sterk houdt voor haar drie kinderen.

Niet alleen Anna is een sterke moeder. De ouders van de tienermeisjes komen net zo goed op voor de rechten van hun dochters als Anna doet voor haar zoon. We kunnen dus wel stellen dat ondanks alle spanningen liefde tussen moeder en kind centraal staat als thema in dit boek.

Ik heb Geen kind meer in één ruk uitgelezen en het tussentijds niet weg kunnen leggen. Elke bladzijde roept meer vragen op. En ondanks dit een verhaal is waarvan je het niet zou willen meemaken en het niemand gunt om dit mee te moeten maken; heeft Esther Boek het tot een boek weten samen te vatten waarin je de personages ziet als mensen en niet als dader.

Geen kind meer

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Het is de eerste dag van de voorjaarsvakantie als Max door twintig man politie van zijn bed wordt gelicht op verdenking van verkrachting. Zijn leven staat op zijn kop, maar ook dat van de rest van de familie waaronder zijn moeder Anna. Zij strijdt om de onschuld van haar zoon te bewijzen en gaat de confrontatie aan met de leugens, het geweld en het machtsmisbruik van justitie.

    Ondanks dat dit een verhaal is over groot onrecht is dit niet louter een boek over onmacht, verdriet en woede. Het gaat vooral over de kracht van onvoorwaardelijke liefde. Een boek over de strijd naar gerechtigheid. Esther Boek schreef deze aangrijpende misdaadroman naar aanleiding van haar eigen ervaringen. Haar zoon werd uiteindelijk in hoger beroep vrijgesproken van de aanklacht.

Meer info

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • Recensie: Snel, gezond en lekker

  • Recensie: Escape room

  • Een vervolg op The Mortal Instruments: City of Bones?

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen