• onze waardering

Recensie: Laat niet los RECENSIE

Recensie: Laat niet los - Harlan Coben

Laat niet los is de nieuwe stand alone. Coben schrijft erg veel en ook uitgebreide reeksen met vaste hoofdpersonages, maar geregeld gooit hij er een op zichzelf staand verhaal tussen door. Harlan Coben is een schrijver die al iedere prijs gewonnen heeft die er op thriller gebied te winnen is en zijn boeken zijn keer op keer wereldwijde bestsellers.

Vijftien jaar geleden, in de jaren 1990, werden er twee tieners dood gevonden naast een verlaten treinspoor: de tweelingbroer van Nap Dumas, Leo, en Diana, de dochter van het hoofd van de politie Augie Styles. Velen dachten dat ze samen zelfmoord hadden gepleegd of onder invloed waren van drank en drugs. Nap, die politieagent is geworden, weigert nog steeds dat te geloven. Dan vindt er echter een moord plaats op Rex Canton, politieman en vriend van wijlen Leo. Als dan ook nog de vingerafdrukken van Nap's vermiste ex-vriendin Maura worden gevonden, denkt Nap dat alles te maken heeft met de dood van zijn broer. Hij wordt bij het onderzoek betrokken en hij doet er alles aan te achterhalen wat zich destijds, die zomer afspeelde. Nap komt terecht in een wirwar van familiegeheimen en leugens. Geholpen door de inmiddels gepensioneerde Augie gaat hij op zoek naar de waarheid. Een die laat zien dat samenzweringen, zowel kleine als grote, dodelijk kunnen zijn.

Laat niet los is een super spannende thriller, zoals we dat van Coben gewend zijn. Hij heeft een typische laid back, soepele manier van schrijven. Geen ingewikkelde terugblikken of situaties en verhaallijnen die per hoofdstuk wisselen en door elkaar heen lopen. In "Laat niet los" begint Coben met een intro, een gebeurtenis die het verhaal op gang brengt. Daarna wordt het verhaal geheel uit oogpunt van de ik- persoon beschreven.

De ik-persoon is politieman Napoleon Dumas. Ooit was Naps leven perfect. De all American High School football held met potenties, mooie vriendin, en een broer waarvan hij dacht dat ze alles deelden. Geen geheimen voor elkaar. Maar dan vindt er een ongeluk plaats en heel Naps leven wordt op zijn kop gezet. Nu vijftien jaar later, is hij nog steeds blijven hangen in het verleden. Hij kan het verleden 'niet los laten'. Geen sport carrière, geen universiteit, geen vrouw en geen gezin. Hij is een goede politierechercheur, maar wel een ietwat onorthodoxe.

Interessant wordt het als je het voorwoord leest. Harlan Coben baseert het verhaal van Laat niet los op twee geruchten die tijdens zijn eigen jeugd over zijn geboorteplaats in New Jersey de ronde deden. Een over een beruchte maffiabaas in zijn buurt, en een over een geheim controlecentrum voor Nike langeafstandsraketten met kernkoppen. Beiden bleken, jaren later, ook echt waar te zijn.

De dood van Leo en Diana werd weggezet als een ongeluk, maar Nap vermoedt dat de waarheid heel anders is, en dat bijvoorbeeld de overheid er alle belang bij heeft dat die niet boven water komt. Misschien zitten ze nu achter de moorden op Leo's oude vriendenclub. Er bestaat een relatie, aldus Dumas, tussen deze moorden en de voormalige, streng beveiligde raketbasis in het stadje Westbridge, waar het drama zich afspeelt. 

Nap ontdekt dat Leo de Conspiracy Club leidde. Een groepje samenzwerende tieners die de raketbasis in de gaten hielden. De basis is inmiddels gesloten, maar de leden van de Conspiracy Club worden een voor een vermoord of zijn ondergedoken, zoals Maura. Voor Nap een reden te meer om alles uit de kast te trekken. Hij stuit daarbij op zaken die hij, zeker weten, liever niet had ontdekt en Nap begint te twijfelen of hij Leo wel zo goed kende en of hijzelf wel zo'n betrokken broer is geweest.

Laat niet los blijft intrigeren. Iedere keer als je denkt dat je het plot door hebt, gebeurt er iets waardoor alles weer anders wordt en de ontknoping is dan ook werkelijk heel verrassend! Wat dat betreft staat Harlan Coben op eenzame hoogte. Het verhaal ontrolt zich net als een film. In een paar zinnen wordt de achtergrond van de personages duidelijk, zonder onderbreking van het verhaal. Zelfs flashbacks, verpakt als gesprekken die de hoofdpersoon Nap in gedachten voert met zijn overleden broer Leo, passen in de gebeurtenissen van dat moment. Hierdoor loopt het verhaal soepel door en verslapt het geen enkele keer.

De enige keer dat Harlan Coben afwijkt van zijn stijl, is als hij op het eind er een hoofdstukje tussen moffelt geschreven vanuit de optiek van Maura, waarin haar geschiedenis duidelijk wordt gemaakt. Het hoofdstukje is ook in een ander lettertype gedrukt. Dit had voor mij niet echt gehoeven, Maura's leven werd al duidelijk tussen de regels door. Maar voor de rest: zoals altijd klopt verder alles, dialogen, sfeerbeschrijving, de opbouw van spanning en de plotwisselingen. Geen tegenstrijdigheden, geen onmogelijkheden. Van de eerste tot de laatste pagina: een absolute aanrader. Hiervoor geef ik "Laat niet los" dan ook 5 hartjes.

Dit was de Chicklit.nl recensie van Laat niet los - Harlan Coben

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • Netflix bestelt een serie die gebaseerd is op een verhaal van Harlan Coben

  • 14 Harlan Coben boeken worden door Netflix verfilmd

  • Chicklit.nl top 6: juni 2019

  • Recensie: Ik mis je

  • Recensie: Naar huis

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen