• onze waardering

Recensie: De verdwijning RECENSIE

Recensie: De verdwijning – Guido Eekhaut

In een stad verdwijnen meisjes en jonge vrouwen. Er kunnen geen sporen van geweld gevonden worden en de politie tast volledig in het duister. Wie of wat zit er achter de verdwijning van de meisjes? Zijn ze ontvoerd of zijn ze weggelopen?
Meneer Barrio’s nichtje Alexandra verdwijnt ook en daar heeft hij het erg moeilijk mee. Hij vergeleek zichzelf met Humbert Humbert en haar met Lolita uit Vladimir Nabokov’s gelijknamige roman. Een relatie die zich overigens alleen in zijn hoofd en in zijn schriftjes voltrok. Toch rijst de vraag hoeveel Alexandra meekreeg van zijn gevoelens? En speelt dit mee bij haar verdwijning?
Want stel dat de vrouwen willen ontsnappen aan een leven vol onderdrukking door de mannelijke bevolking? Zou Alexandra dan ook niet willen ontsnappen aan haar opdringerige oom?

Guido Eekhaut heeft met De verdwijning een verhaal afgeleverd dat zich niet in een hokje laat duwen als we het over genres hebben. Er staat ‘Literaire thriller’ op de cover en ‘Roman’ op de titelpagina. Dat roept al wat twijfels op en die twijfels zetten door tijdens het lezen. Is het noodzakelijk om een boek in een bepaald genre te kunnen plaatsen tijdens het lezen? Dat zal voor elke lezer anders zijn, maar als je helemaal niet weet wat je krijgt, kunnen de verwachtingen nog wel eens misplaatst zijn. Dit boek heeft literaire aspecten, maar er zit flinke dosis mysterie, een handvol filosofie en meer dan een snuifje onwerkelijkheid in. De spanning, als je die al verwacht, is zo goed als onvindbaar en dat kan dus, in combinatie met wat er op de cover staat, tot een kleine teleurstelling leiden.

“Niet uit de oneindigheid van levens die je had kunnen kiezen, maar uit degene die het lot en de omstandigheden en je ouders voor jou overgelaten hebben. Die je zelf overgelaten hebt. Daaruit kies je je leven.”

De schrijfstijl van Eekhaut past bij het verhaal dat hij probeert te schetsen en de sfeer die hij probeert te scheppen. Toch zal deze schrijfstijl voor de gemiddelde lezer een waar obstakel zijn. Er wordt een relatief groot aantal moeilijke woorden gebruikt die een woordenboek vereisen. Stilistisch is er niets op aan te merken en kunnen tonnen vol lof over de auteur worden uitgegoten, maar dat neemt niet weg dat het stroef leest. Zinnen, of soms hele passages, zullen moeten herlezen worden om de boodschap te begrijpen die verscholen ligt in de woordenmassa. De auctoriale vertelsituatie met de alwetende verteller volgt elk hoofdstuk een ander personage van dichtbij. Hierdoor krijg je als lezer wel de mogelijkheid om het verhaal van verschillende kanten te bekijken.

De stroefheid tijdens het lezen wordt overigens niet alleen veroorzaakt door de schrijfstijl. Ook de plot is erg verwarrend. Je vraagt je als lezer af waar het heengaat en dat houdt je wel nieuwsgierig. Jammer genoeg blijft deze vraag ook nog hangen na het dichtslaan van het boek en dat zorgt voor ontreddering. Misschien moet je het boek nóg een keer lezen?

De wereld in De verdwijning is een wereld zoals wij die kennen, maar niet helemaal. Verbeelding en werkelijkheid lopen door elkaar en dit zet de lezer een aantal keer flink op het verkeerde been want je weet nooit wat echt is en wat niet. Eigenlijk voelt het hele boek steeds onwerkelijker aan.

Een poging om een grensverleggend spannend boek te schrijven, wordt een verwarrend en grotendeels ongrijpbaar verhaal over intermenselijke relaties. De spitsvondige humor in sommige passages brengt gelukkig wat verlichting, maar kan er niet voor zorgen dat de lezer toch wat verslagen achterblijft.

Recensie: De verdwijning – Guido Eekhaut

De Verdwijning

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    In de stad verdwijnen sinds meer dan een jaar meisjes en jonge vrouwen. De politie staat machteloos: geen getuigen, geen sporen, geen eis tot losgeld. Hoofdinspecteur Diaz, een door zijn verleden getroebleerd man, leidt het onderzoek.
    Ambtenaar Barrio wil zijn vijftienjarige nichtje van haar maagdelijkheid verlossen. Ook zij verdwijnt.
    Aan de universiteit onderzoekt professor Kristeva een zorgwekkend kosmisch verschijnsel. Aan de zichtbare rand van het heelal verdwijnen hele sterrenstelsels. Is een ramp van ongeziene proporties op komst?
    Haar collega Fayard, hoogleraar semiotiek, verontrust zijn studenten met een college over de Australische film Picnic at Hanging Rock, waarin schoolmeisjes op mysterieuze wijze verdwijnen. Hij heeft zijn blik laten vallen op de jongere zus van zijn vriendin. Ze wordt plots vermist.
    Boven hun hoofden draait de laatste astronaut in een ruimtestation om de aarde.

Meer info

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • Gezocht: nieuwe recensenten

  • How to: een geweldige recensie schrijven in 9 heldere stappen

  • Recensie: The Fault in our stars

  • Ule

  • Recensie: #Selfie

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen