Het duister - Amy Engel RECENSIE

Recensie: Het duister - Amy Engel

Eve Taggart, 'white trash' en in pure armoede grootgebracht door haar alleenstaande moeder, heeft er alles aan gedaan om haar dochter een beter leven te geven. Tevergeefs, want op een dag wordt de twaalfjarige Junie samen met haar vriendinnetje Izzy vermoord aangetroffen op een speeltuin. Eve vervalt snel in oude gewoontes als ze op zoek gaat naar de moordenaar van de twee jonge meisjes. Ze heeft het gevoel bekeken te worden als uitschot en vertrouwt plaatselijke sherrif Land voor geen haar. Ze zal zelf diegene vinden die een einde bracht aan het leven van haar prachtige dochter en dan zal ze Junie wreken.

Amy Engel brengt van bij het begin vaart in het verhaal. Haar vloeiende schrijfstijl en beeldende omschrijving van het wegrestaurant waar Eve als dienster werkt, zorgen ervoor dat je onmiddellijk in het verhaal zit. Als Cal zijn politieauto voor het restaurant parkeert, slaat je hart een slag over. Je voelt aan alles dat hij geen goed nieuws brengt.
Het verhaal speelt zich af in Barren Springs, een van de armste gebieden in de Verenigde Staten. De beschrijving van de caravan waarin Eve's moeder woont, is zo treffend dat je hem zonder moeite voor je ziet.

Het duister wordt verteld vanuit het perspectief van hoofdpersonage Eve Taggart. De auteur schenkt veel aandacht aan het omschrijven van de omgeving waarin Eve Taggart opgroeide. De combinatie van ratio en emotie waarmee de dertigjarige Eve terugdenkt aan haar jeugd kruipt werkelijk in je kleren. De moeite die ze deed om haar dochter een ander leven te bieden. Haar verlangen naar goedkeuring door haar moeder.
Naast het hoofdpersonage zijn er verschillende nevenpersonages. Zo is er een belangrijke rol weggelegd voor Cal Taggart, de broer van Eve, en hun angstaanjagende moeder. De ouders van het vermoorde vriendinnetje, Zach en Jenny Logan, spelen een kleinere rol. Ze slagen er echter wel in om je te verrassen.

Het boek Het duister telt 233 pagina's. Het verhaal moet dus vooruit gaan. Dit is Amy Engel goed gelukt. Het tempo waarmee ze start, houdt ze vol tot de laatste pagina. De gebeurtenissen volgen elkaar vlot op. Amy Engel wekt je interesse en je nieuwsgierigheid. Je wil weten wie de kleine meisjes heeft vermoord. Dit maakt het moeilijk om het boek aan de kant te leggen. Je denkt steevast "nog een pagina" en voor je het weet, heb je het boek uit. 

Het duister is een krachtig geschreven boek dat je aandacht vastgrijpt en pas weer loslaat lang na de laatste zin.

Recensie: Het duister - Amy Engel