• onze waardering

De verre horizon - Santa Montefiore RECENSIE

Recensie: De verre horizon - Santa Montefiore

JP Deverill gaat tegen de wens van Kitty Deverill in wanneer hij het kasteel verkoopt om hier een hotel in te plaatsen. Ook laat hij de jonge, knappe Margot Hart komen om een boek te schrijven over de geschiedenis van het kasteel en de Deverills. JP ziet dat als de manier om zijn leven te beteren en zijn stem via haar boek te laten horen. Toch is niet iedereen het eens met de komst van het boek en proberen zij koste wat het kost het verhaal te sturen of het boek tegen te houden. De komst van Margot naar het kleine dorpje brengt nogal wat commotie met zich mee en niets zal meer hetzelfde zijn.

In dit vijfde en laatste deel brengt Santa Montefiore met De verre horizon voor de allerlaatste keer de magie van kasteel Deverill bij jou in huis. 

Het verhaal lijkt je in het begin wat moeilijk te grijpen: dit komt door het hoofdpersonage - Margot Hart. Zij is vrij koud en kan moeilijk binding aangaan met mensen. Hierdoor krijg je maar moeilijk een band met haar als lezer. Ook haar wisselende seksuele contacten komen uit de lucht vallen en je voelt geen enkele emotie bij deze jonge vrouw. Het duurt dan ook lang voordat je haar gaat begrijpen en voordat Margot haar hart openstelt. Dit komt pas wanneer Margot wordt getriggerd door een trauma uit haar verleden bij het drankgebruik van JP Deverill. 

Niet iedereen zal van De verre horizon houden. Het personage Kitty is al dood en vertelt het verhaal alsof ze nog als geest ronddwaalt, dit zal niet iedereen aanspreken en Santa Montefiore snijdt zich hiermee misschien in de vingers. Het is ook wat akelig dat een personage als geest terugkomt in het verhaal. Zo volg je meerdere hoofdstukken vanuit het 'hiernamaals' vanuit het oogpunt van Kitty. Zij vertelt over het Tussenrijk waar alle geesten zijn die nog niet de rust hebben gevonden om naar de hemel te gaan. Het heeft van de ene kant iets moois, dat er nog 'iets' is na de dood. Maar het heeft ook iets akeligs, dat geesten toch nog invloed hebben op ons leven en dat zij aanwezig zijn. Het is echt afhankelijk wat je eigen smaak is of dit je zal aanspreken. Het typeert daarentegen wel weer de bijgelovigheid van de Ieren - het verhaal speelt zich af in het prachtige Ierse landschap - en waarin zij geloven als je nadenkt over het leven na de dood. 

Met haar bekende beschrijvende, gedetailleerde schrijfstijl laat Santa Montefiore je veel terugblikken: er komen veel personages aan bod uit de vorige delen, maar toch kun je De verre horizon als een op zichzelf staand boek lezen. Af en toe merk je wel dat zinnen niet op elkaar aansluiten en wisselt ze vaak van onderwerp naar onderwerp. Daardoor voelt het als een gekunstelde conversatie. Santa Montefiore kan echt zoveel beter schrijven: hierdoor oogt het wat gehaast, alsof ze dit laatste deel wat heeft afgeraffeld. 

Soms raak je het verhaal wat kwijt door de enorme hoeveelheid personages, iedere Deverill heeft wel iets te maken met overspel of andere intrige. Dus wanneer Margot onderzoek doet voor haar boek, wordt er met namen gesmeten in het boek en daarbij komt ook nog dat de bevolking van het kleine dorpje ook veel bijrolletjes hebben. Het wordt dan lastiger te volgen. Dit wordt wel beter naarmate je een honderdtal pagina's verder bent. Maar dan, wordt het verhaal écht beter: je went aan de bovennatuurlijke passages, het geestenrijk die ook het verhaal vertelt en invloed uitoefent, maar ook begrijp je Margot beter. De schrijfstijl lijkt beter te worden en het lezen zelf gaat vloeiender. En als laatste stopt het smijten met de enorme hoeveelheid personages en wordt er echt focus gelegd op een handjevol karakters. 

Waan je voor de laatste keer in de wereld van de Deverills met Margot Hart die uiteindelijk ook jouw hart zullen stelen. Je komt erachter dan niemand onbesmet is en iedereen wel iets op zijn kerfstok heeft én de Deverills zeker. Dompel je dus onder in de magische geschiedenis en laat je meevoeren naar deze magische plek. Waarbij je op voorhand jezelf moet afvragen of je tegen ietwat zweverigheid kan, want ook de overleden geesten vertellen in De verre horizon graag hun verhaal. 3 sterren.  

Recensie: De verre horizon - Santa Montefiore

Deverill 5 - De verre horizon

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Tegen de wensen van zijn halfzus Kitty Deverill in, verkoopt JP Deverill het familiekasteel aan een grote hotelketen. Ook nodigt hij de jonge Margot Hart uit om op het landgoed te komen logeren. Margot werkt aan een boek over de geschiedenis van de familie Deverill en JP ziet dat boek als de ideale manier om zijn rekeningen met verscheidene familieleden te vereffenen.

    JP’s zoon Colm kan zich allerminst vinden in de plannen van zijn vader. Hij heeft na de scheiding van zijn ouders alle contact met zijn vader verbroken, maar nu JP van plan is de vuile was over de familie buiten te hangen, voelt Colm zich geroepen om in actie te komen. Zelfs als hij daarvoor de degens moet kruisen met de charmante, onafhankelijke en uitermate aantrekkelijke Margot.

Meer info

Nieuwste artikelen

  • De verborgen boekwinkel - Evie Woods

  • Legendes & Lattes - Travis Baldree

  • De Rode Woestijn - Paula Isphording

  • Ochtendgloren - Corina Bomann

  • Nora schrijft haar eigen verhaal – Annabel Monaghan

Gerelateerde artikelen

  • Moederdag: boeken top-5

  • How to: een geweldige recensie schrijven in 9 heldere stappen

  • Recensie: De zeven zussen

  • Gezocht: recensenten

  • Recensie: Match

Zoek in artikelen