Het nut van Lodesteijn - Lévi Weemoedt RECENSIE

Recensie: Het nut van Lodesteijn - Lévi Weemoedt

Na succesvolle eerdere bundels over het personage Lodesteijn komt Lévi Weemoedt nu met Het nut van Lodesteijn. Dankzij de coronacrisis vond Weemoedt eindelijk de tijd en inspiratie om dit verhaal af te maken, wat gezien het onderwerp niet zo gek is. Deze tragikomische novelle volgt namelijk het levenspad van Lodesteijn, nadat hij is ontslagen bij de school waar hij jarenlang als leraar klassieke talen heeft gewerkt en op zoek moet naar een nieuwe baan. Een voortkabbelend verhaal, vol gemopper, gezucht en gesteun, en een flinke dosis herkenbaarheid. 

Het nut van Lodesteijn is het vervolg op de populaire novelle De ziekte van Lodesteijn. Veertiger Lodesteijn wordt ontslagen bij de school waar hij werkt, omdat hij alle nieuwe ontwikkelingen niet kan bijbenen. De dagen thuis zijn lang en eenzaam, en vullen zich steeds meer met dagdromen. Toch onderneemt Lodesteijn vele pogingen om werk te vinden, maar het wil maar niet lukken. Hij gaat zelfs langs bij het uitzendbureau, waar de aardige jongedame hem duidelijk maakt dat ook dit niets zal opleveren: 

'Het spijt me,' viel ze hem in de rede. 'Dit gaat echt niet werken, hoor. Je hebt te veel papieren gewoon. Dan kunnen we niks. Ik zeg dat liever maar van tevoren, dan ...' 

De schrijfstijl van Weemoedt is erg toegankelijk. In dit verhaal zitten geen lastig te volgen dialogen, gekke plottwisten of onverwachte ontwikkelingen, het verhaal wordt gewoon verteld. Heel rechtlijnig, beschrijvend en gedetailleerd, zonder duidelijk eindpunt. Hoewel het boek veelbelovend en ook komisch van start gaat, lukt het Weemoedt niet om dit momentum vast te houden. Het verhaal wordt wat saai, en prikkelt niet om verder te lezen. Af en toe een geslaagd grapje, rake beschrijving of interessant bijpersonage zorgt hier gelukkig wel voor. 

Hetzelfde geldt voor de herkenbaarheid van de moeilijkheden waar Lodesteijn mee worstelt. Bijna iedere gemiddelde, hardwerkende Nederlander heeft weleens momenten waarop hij de moed even verliest en zichzelf de vraag stelt wat nu eigenlijk de zin van het leven is. Het feit dat Lodesteijn een personage met autobiografische trekken is, maakt dit des te interessanter. De moeilijkheden die Lodesteijn ervaart krijgen zo een rauw randje. 

Als je hebt genoten van de lotgevallen van Lodesteijn in het eerste deel, dan is Het nut van Lodesteijn een prima opvolger. Of mocht je je graag willen laven aan de narigheid van een ander, dan is dit makkelijk te lezen boek ook zeker geschikt. Maar is dit beide niet het geval, dan zou ik dit boek links laten liggen. Je kunt immers maar zoveel boeken lezen in een jaar, en dan moet je wel de juiste kiezen. 

Recensie: Het nut van Lodesteijn - Lévi Weemoedt