Het jaar van Lente - Heather Fawcett RECENSIE

Recensie: Het jaar van Lente - Heather Fawcett

De basis van het verhaal in Het jaar van Lente vindt zijn oorsprong bij Anne of Green Gables van L.M. Montgomery. Lente is een weeskind dat maar niet geadopteerd wordt. Ze is het zat om in het weeshuis te wonen, waar niemand gelooft dat ze een heks is, en daarom loopt ze weg. Ze gaat het bos in en klopt aan bij de oude heks die daar woont. Want als heksen onder elkaar moet deze toch begrijpen dat Lente graag een thuis wil én dan kan de oude heks haar ook leren hoe ze met haar magie om moet gaan. Alleen gaat het niet helemaal zoals Lente zich had voorgesteld en moet ze een deal sluiten om te mogen blijven. Ze moet de 100 en 1/2 spreuken in het spreukenboek van de heks onder de knie krijgen binnen het jaar, en dan neemt de oude heks haar aan als leerling. Als dat Lente niet lukt, heeft ze kans om heel veel kwijt te raken…

Lente is qua personage niet zo ingewikkeld. Ze praat graag, is eenzaam en wil daardoor niets liever dan vrienden maken en aardig gevonden worden, en ze heeft een peperkoeken hartje vol goedheid. In een wereld waarin heksen gezien worden als chagrijnige, solitaire en gevaarlijke personages, is ze dus best een uitzondering. Je kan niet anders dan Lente in je hart sluiten. Ze is op een grappige manier naïef, soms pijnlijk eerlijk en ze is zeker niet perfect, maar dat maakt haar alleen maar herkenbaarder en toegankelijker. Met de wetenschap dat het een hervertelling van Anne of Green Gables is, zie je inderdaad heel snel parallellen in de karakters van beide meisjes. Toch is het geen belemmering om van Het jaar van Lente te genieten als je het boek of verfilmd materiaal nooit hebt gelezen of gezien.

De doelgroep van Het jaar van Lente is 10 tot 12 jaar, maar eventueel zullen oudere kinderen die graag een laagdrempelig boek met een snuifje magie lezen, dit ook kunnen waarderen. Het taalgebruik is niet moeilijk en de zinnen hebben meer dan genoeg ritme in zich om aantrekkelijk te zijn tijdens het lezen. Toch is het een redelijk dik boek waar enkele uren leestijd in gaan zitten. Er is een mooie onderverdeling in hoofdstukken en dat maakt het geheel wel behapbaar. Het tempo van de gebeurtenissen is goed te volgen, met name omdat er tijd is om alles te verwerken. Voor jonge lezers die boeken gewend zijn die bol staan van de uitroeptekens en drukke personages zal het even wennen zijn. Er is ruimte voor gevoelens en zwaardere thema’s waardoor niet alles volgepropt is met actie.

Wat Het jaar van Lente absoluut heel origineel maakt zijn de vele verwijzingen naar poëzie. Elk hoofdstuk begint met een (deel van een) gedicht. Het zijn voornamelijk populaire gedichten van bekende schrijvers, maar het is een leuke eerste kennismaking voor de jeugd, en zelfs voor veel volwassenen zal het een aantrekkelijke manier zijn om in contact te komen met poëzie. De personages zijn zelf ook dol op poëzie en het geeft dit boek net dat extraatje omdat het de nieuwsgierigheid prikkelt. Het is niet onvoorstelbaar dat er na het uitlezen van dit verhaal en poëziebundel opgezocht zal worden en misschien ontdekt een jonge lezer wel een nieuwe passie op deze manier.

Het jaar van Lente is zo een boek waar kinderen, jongeren en volwassenen van kunnen genieten, als ze er voor openstaan. Het hoofdpersonage is er absoluut eentje om van te houden en de nevenpersonages vormen door hun grote verscheidenheid een mooi geheel. De zwaardere thema’s die aan bod komen, worden wat weggepoetst door de algehele vrolijke toon, maar als je aandachtig leest is er zeker meer dan genoeg ruimte voor reflectie. Eigenlijk kan je als lezer zelf bepalen wat je uit dit verhaal haalt. In deze leeftijdscategorie is het absoluut eentje om te gaan lezen dit jaar.

Recensie: Het jaar van Lente - Heather Fawcett