Het meisje met de halve ster - Judith Visser RECENSIE

Recensie: Het meisje met de halve ster - Judith Visser

Judith Visser is vooral bekend van haar boeken Zondagskind en Zondagsleven, maar ze speelde al jaren met het idee om een boek te schrijven over de tweede wereldoorlog. Ook is ze al haar hele leven gefascineerd door wolven en heeft ze zelf drie wolfshonden. Deze twee interesses voegde ze samen in dit prachtige boek Het meisje met de halve ster.

Debra woont in Rotterdam en is half-Joods, haar vader is Joods, haar moeder niet. Dit lijkt voor de Duitsers echter niets uit te maken en ze begint te vrezen voor haar leven en dat van haar broertje. Ze besluit dan ook dat het veiliger is om te verdwijnen.

Bij de bombardementen van de stad, werd ook de Rotterdamse dierentuin Diergaarde getroffen. Omdat teveel dieren kunnen ontsnappen doordat hun verblijf werd gebombardeerd, beslist de dierentuin om de wilde dieren dood te schieten. Een jonge wolf kan echter ontsnappen.Wat volgt zijn twee zielen op de dool die een onverwachte vriendschap sluiten.

Het meisje met de halve ster is best een dik boek, 460 pagina’s, en de aanloop naar het verhaal wordt rustig en lang uitgewerkt, maar toch gaat het geen moment vervelen. Alles wat ervoor gebeurde, lijkt nodig te zijn voor het verhaal en komt ook allemaal mooi samen. Zoals het feit dat Debra maar half joods is, en dat dit knap samenvalt met de naam die ze de jonge wolf geeft, een naam die dan ook nog eens sterk gelijkt op de naam die Saul hem gaf, een Joodse man die de wolf redde.

Ook het taalgebruik is prachtig, de auteur weet alles heel beeldend te beschrijven, met bijzonder mooie vergelijkingen. Je voelt ook zo hard de gevoelens van de hoofdpersonages, hun angsten en verdriet, dan je je goed kan inbeelden hoe heftig dit alles voor hen moet aangevoeld hebben. Bij sommige boeken beleef je dit eerder vanop een afstand, maar hier zeker niet, waardoor het soms wel hard binnenkomt.

Het perspectief van Het meisje met de halve ster is ook bijzonder, je leest afwisselend vanuit het perspectief van Debra, en vanuit het perspectief van Chaver, de wolf. En toch doet het helemaal niet raar aan om iets te lezen vanuit het gezichtspunt van een wolf, het maakt het verhaal nog veel mooier, omdat je ook zijn kant van de gebeurtenissen leert kennen. Het is dan ook heel knap gedaan hoe de auteur zijn gedachten overbrengt, dat hij vooral geuren onthoudt, en de stemmen van mensen, of de woordklanken van zijn naam. Dat het bloed en het geheugen van zijn voorouders nog door zijn bloed stroomt zodat hij instinctief nog weet hoe hij moet jagen en op zijn hoede moet zijn voor mensen, vooral voor de mannen-met-laarzen, want die roepen nare herinneringen op aan lichtflitsen en aan het neervallen van moederwolf.

Je merkt ook dat Judith Visser geschreven heeft over zaken die ze kent. Ze is zelf opgegroeid in Rotterdam, en leerde veel over de oorlog in haar stad door de verhalen van haar oma en opa die de oorlog overleefden. Haar grootouders kregen bovendien een mooie rol in het verhaal, twee personages beleven hetzelfde als wat zij doormaakten tijdens de tweede wereldoorlog. Judith Visser woont nu in Rockanje aan Zee, waar het tweede deel van het verhaal zich afspeelt. Ze deed ook uitgebreid onderzoek om te weten hoe het er daar vroeger uitzag en welke rol het kustplaatsje heeft gespeeld in de oorlog, er zijn nu ook nog altijd veel overblijfselen van de Duitse bunkers te zien in het duinenlandschap.

Het meisje met de halve ster is echt een prachtige roman, schitterend geschreven, en het vertelt een verhaal dat zeker niet mag vergeten worden. En het voegt bovendien een bijzonder perspectief toe, namelijk hoe ook dieren geleden hebben onder de oorlog. Een must-read!

Recensie: Het meisje met de halve ster - Judith Visser