• onze waardering

Boze zomer - Jan-Willem Anker RECENSIE

Recensie: Boze zomer - Jan-Willem Anker  

Journalist Hajo Vermalen raakt tijdens een ongekende droogte in Nederland betrokken bij een groep linkse klimaatactivisten. Zijn ex, Karine, en een oude kennis, Dennis, zijn hier bij aangesloten, waardoor hij van dichtbij artikelen kan gaan schrijven. Waar deze eerst nog luchtig en grappig zijn en de activisten kritisch beschrijven, begint hij zichzelf steeds meer af te vragen hoe de wereld zo nog verder kan gaan. Had zijn nieuwe vriendin toch gelijk toen ze liters water begon op te slaan, is de tastbare paniek binnen Nederland toch terecht? Is dit waar ons eigen Nederland ook naar toe zal gaan? 

Boze zomer is natuurlijk ontzettend relevant voor de huidige samenleving. De verandering van het klimaat, de opwarming van de aarde en stijging van de zeespiegel, dit zijn allemaal onderwerpen die in deze novelle een grote rol spelen. Boze zomer is dan ook eigenlijk een kritische vooruitblik op wat ons wellicht nog te wachten staat als er niks verandert. Jan-Willem Anker beschrijft een alternatief universum, waarin we nog verder gevorderd zijn in de klimaatproblemen en de droogte in het land ons leven gaat beheersen. Toch kun je je goed inleven in deze situatie, want recente zaken zoals de COVID-periode worden regelmatig aangehaald en het hamsteren van levensmiddelen zoals drinkwater, zijn voor ons tegenwoordig geen onbekende zaken meer. 

Zeker de eerste helft van Boze zomer, waarin kleine protesten en bijeenkomsten worden beschreven, zouden zo in de huidige samenleving kunnen plaatsvinden. Echter begint het wel langzaam richting het absurdistische te gaan. Zodra Hajo's ex Karine een rol krijgt is dit snel te merken. Haar uitspraken en lezingen zijn bijna te bizar. Ook begint met haar intrede, ongeveer halverwege het boek, de lastigere politieke discussie in het boek op gang te komen. Als je niet zo veel politieke achtergrond hebt, worden sommige zinnen onbegrijpelijk door het lastige taalgebruik. Hierdoor mis je niet echt iets cruciaals, maar een lezing van acht pagina's in dit taalgebruik is dan wel erg lastig om doorheen te komen. 

Op een zeker moment spiraalt Hajo zo ver, dat enkel personage Ina, zijn nieuwe geliefde, een beetje een rustmoment geeft in het lezen. Samen verzorgen ze haar moestuin met het gehamsterde water uit haar schuurtje. Waar je eerst denkt dat Ina een vreemde vogel is, blijkt ze later beter te reageren op alle zaken dan Hajo zelf. Misschien kun je je als lezer nog wel het meeste inleven in haar. 

Tussen het verhaal door heeft Jan-Willem Anker een aantal intermezzo's toegevoegd. Een groen intermezzo, waarbij planten worden beschreven die tegen de droogte kunnen, maar ook een droogtedoolhof, waar iets meer achtergrond wordt gegeven over het effect van droogte op bijvoorbeeld de dijken en het landschap. Dit intermezzo is nog wel een eyeopener, maar de groene intermezzo's zijn lastig te lezen. De opsomming van bomen en planten is zonder afbeeldingen bijna saai te noemen en er wordt in de rest van het boek nooit naar terug verwezen. De toegevoegde waarde van deze intermezzo's komt dus niet heel duidelijk naar voren. 

Boze zomer is een novelle die vooruitblikt naar wat er kan gaan gebeuren als de politiek niet ingrijpt. Zeker in deze onrustige tijden is het een kritisch woord richting allerlei instanties die bijdragen aan de klimaatverandering, maar dit boek is niet om lekker bij te ontspannen op je zondagmiddag. Enkel wanneer je echt interesse hebt in de verwikkeling van klimaatverandering en politiek, geen problemen hebt met lastig taalgebruik en benieuwd bent naar de blik van Jan-Willem Anker op de samenleving zou dit nog aan te raden zijn, maar het is zeker niet geschikt voor alle lezers. 

Recensie: Boze zomer - Jan-Willem Anker  

Boze zomer

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Henk-Jan is vader en redacteur van een eco-socialistisch tijdschrift. Onlangs is hij bij zijn gezin weggegaan en in een studio boven een bouwmarkt gaan wonen. Op een snikhete dag heeft hij een afspraak met zijn eerste liefde Karine, die tot zijn verrassing een steengoed antikapitalistisch essay voor zijn tijdschrift heeft ingestuurd. Zelfs na bijna twintig jaar rouwt Henk-Jan nog om de breuk met Karine. Hoe is dat mogelijk na al die tijd? Langzaam ontvouwt zich het onverwerkte verdriet dat Henk-Jan met zich meedraagt. De afspraak met Karine biedt hem een kans op verzoening. Maar zit Karine daar wel op te wachten?

Meer info

Nieuwste artikelen

  • Mijn grote flapjesboek van alle dieren - Carrie Love

  • Argylle - Elly Conway

  • Weekend weg wandelgids - Claudia Straatmans

  • De thuishaven aan de Westerschelde - Marja Visscher

  • De Sneeuwkoningin - Bette Westera & Aida de Jong

Gerelateerde artikelen

  • Lewis woont in twee huizen - Kathleen Amant

  • Ibiza Club - Linda van Rijn

  • Recensie: Boss Level

Zoek in artikelen