• onze waardering

De enige dochter - A.B. Yehoshua RECENSIE

Recensie: De enige dochter - A.B. Yehoshua

Religieuze verwarring bij ‘De enige dochter’

In De enige dochter, de laatste roman van zijn hand, confronteert de Israëlische auteur A.B.Yehoshua ((1936-2022) zijn lezers met de 12-jarige Rachele Luzzatto. Het meisje mag van haar strenge joodse vader niets ondernemen dat lonkt naar het christendom en afwijkt van het monotheïsme. Ga daar maar aan staan als je in de kring van je grootouders te maken hebt met zowel atheïsme als vurig katholicisme.

Alle reden om te veronderstellen dat de auteur er een zwaar verhaal tegenaan gooit, maar niets is minder waar. De enige dochter haakt in op de praktische kanten van de problematiek waarmee en kind te maken krijgt. In dit geval een doortastend meisje, dat zich laat leiden door haar eigen gevoelens. Yehoshua legt haar wijsheden in de mond die je van een kind op deze leeftijd niet mag verwachten.

Maar hij maakt ook pas op de plaats bij de beoordeling van de ernst van de ziekte van haar vader. Zijn hersentumor is voor haar een toevoegsel aan het verstand waardoor hij nóg beter kan (be)denken, met eraan geknoopt het niet uitgesproken verlangen dat hij meer begrip zal tonen voor wat er in haar omgaat.

 

De roman geeft prachtige voorbeelden van het door elkaar geschudde gevoelsleven van een kind dat aan het eind van de basisschool niet de Moeder van God mag spelen, ook al is het ‘maar’ een toneelstuk. De vader-dochter-verhouding met een bloedband die ondanks de optaters in praktische zin nooit los laat. Rachele wordt heen en weer geslingerd in poverheid en weelde, moet zelf ook ervaren dat vooringenomenheid niet zelden voor de val komt. De weg naar haar bar mitswa is niet geplaveid met zekerheden.

De enige dochter raakt op luchtige wijze aan de ernst van het jonge leven met een onderhoudend bevattelijk taalgebruik dat het gemakkelijk maakt om je in situaties te verplaatsen. Ook deze roman kweekt bij de lezer begrip voor het veelvuldig toekennen van de Israël-prijs voor Hebreeuwse literatuur aan een auteur die tot de roergangers behoort van moderne Israëlische literatuur. Grote vraagstukken van het leven luchtig gepenseeld met een scheut humor in sprankelende zinnen. En het enige in de titel wordt in beide betekenissen onder bewijs gesteld. Een roman die juist in deze tijd voorbeeldgevend mag zijn.

Dick van der Veen

Recensie: De enige dochter - A.B. Yehoshua

De enige dochter

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Een stad in Noord-Italië, tijdens de kerstvakantie rond de  millenniumwisseling. Rachele Luzzatto is het enige kind in een joods gezin. Ze is nieuwsgierig en niet bang voor haar mening uit te komen. Rachele bereidt zich voor op haar bar mitswa en dompelt zich onder in de gebeden en voorschriften van het joodse geloof. Tegelijk wil ze dolgraag met haar klasgenoten meedoen aan het kerstspel op school, met haar in de rol van Maria. Daar is haar vader faliekant op tegen. Dat zijn dochter 'de moeder van God' zal spelen gaat volkomen in tegen zijn geloof.
    Maar niet alleen de overtuiging van haar vader verwart Rachele. Er zijn de avontuurlijke en gruwelijke verhalen van haar grootvader van vaderskant, die zich in de Tweede Wereldoorlog voordeed als priester om aan deportatie te ontkomen. En de overtuigingen van haar atheïstische grootmoeder van moederskant en het vurige katholicisme van grootmoeders echtgenoot. Wie ben ik, vraagt Rachele zich af. Wat is mijn identiteit? Dan wordt haar vader gediagnosticeerd met een ernstige ziekte.

Meer info

Nieuwste artikelen

  • Mijn grote flapjesboek van alle dieren - Carrie Love

  • Argylle - Elly Conway

  • Weekend weg wandelgids - Claudia Straatmans

  • De thuishaven aan de Westerschelde - Marja Visscher

  • De Sneeuwkoningin - Bette Westera & Aida de Jong

Gerelateerde artikelen

  • Wat niemand weet

  • Zolderkind - Lola Jaye

  • Recensie: De pruimenboom

Zoek in artikelen