Veganissima - Luna Trapani RECENSIE

Recensie: Veganissima – Luna Trapani

Luna Trapani is 25 jaar oud en Veganissima is inmiddels haar derde kookboek over de vegan Italiaanse keuken. Daarnaast runt Trapani ook nog eens het Italiaanse restaurant Spritz in hartje Antwerpen. Op die leeftijd een prestatie van formaat, als je het mij vraagt.

Veganissima is ingedeeld naar de drie grote regio’s in Italië: Noord, Midden en Zuid, waarbij de gerechten weer zijn onderverdeeld in kleinere regio’s als Toscane, Ligurië of Umbrië. Dat zijn er in totaal zo’n 20. Allen met hun eigen specialiteiten. Luna Trapani is altijd op zoek naar streekgerechten. In veel gevallen blijken deze al vegetarisch of vegan te zijn, maar in andere gevallen probeert ze het gerecht zo natuurgetrouw mogelijk, maar wel vegan te maken. Het resultaat mag er zijn. Bladerend door het boek zie je (uiteraard) veel pasta’s, maar ieder hoofdstuk bevat alle gangen van de Italiaanse keuken: Antipasti, primi, secundi, condimenti en dolci. Ben je ooit in Italië geweest dan herken je ze vast wel. Ben je vleeseter, dan vermoed ik dat je bij de meeste gerechten het vlees niet mist. De vegan vervanger voor Parmezaanse kaas die Trapani altijd gebruikt, heb ik niet geproefd, maar dat ga ik zeker nog eens doen. Kaas blijkt moeilijk vervangbaar, maar het is uiteraard het proberen waard. Al bij al is Veganissima een heerlijke aanvulling wanneer je vegan wilt koken. De Italiaanse keuken leent zich daar sowieso prima voor en Luna Trapani helpt je nog eens een extra handje.

Zelf maakte ik Ravioli melanzane e pomodori. Een ravioli van het eiland Sicilië. Persoonlijk vind ik het maken van een ravioli best een gedoe. Ik snap dat Luna Trapani daar haar hand niet voor omdraait. Voor mij was het een uitdaging, maar gelukkig heb ik een pastamachine. Anders zou ik adviseren om verse kant-en-klaar vegan ravioli te kopen. Hoe dan ook, het resultaat was verrassend lekker en ik denk dat deze ravioli, al dan niet kant en klaar, maar wel met de verrukkelijke saus, vaker op het menu komt.

Ook maakte ik de Nduja. Luna Trapani omschrijft het als smeerbare ‘salami’. Zelf vind ik het meer een prima tapenade en zeker geen salami. De tofoe zorgt natuurlijk wel voor een iets andere structuur. Wij vonden het erg lekker op een toastje, zo werd het ook in Veganissima gepresenteerd.

Veganissima is uiteraard een fijn boek als je vegan wil eten, maar buiten dat is het ook gewoon een fijn kookboek voor liefhebbers van de Italiaanse keuken, en dat zijn er veel.

Recensie: Veganissima – Luna Trapani