• onze waardering

Ik beloof je dat ik honderd word - Peter R. de Vries RECENSIE

Recensie: Ik beloof je dat ik honderd word - Peter R. de Vries

Ik beloof je dat ik honderd word is een samenvoeging van het logboek dat Peter R. de Vries bijhield tijdens het Marengo-proces en het dagboek van zijn zoon Royce. Door deze combinatie is het boek ontzettend bijzonder en dat voel je vanaf het eerste moment. Ik beloof je dat ik honderd word vertelt op deze manier het verhaal van de toegewijde en liefdevolle vader, de familieman en de misdaadjournalist die Peter R. de Vries was. 

In het laatste anderhalf jaar van zijn leven hield Peter R. de Vries in het geheim een logboek bij. Vanaf de dag dat hij in aanraking komt met de kroongetuige in het Marengo-proces tot aan de dag van de aanslag op zijn leven (6 juli 2021), doet hij nauwgezet en bij vlagen met humor, verslag van zijn rol als vertrouwensman van Nabil B. Vanaf het begin is duidelijk dat het logboek vooral gericht is op de rol van Peter als de vertrouwenspersoon van Nabil B. Er worden details besproken over de zaak Marengo en verhandelingen tussen Peter, Nabil, advocaten en medewerkers van het Openbaar Ministerie. Er wordt goed uitgelegd waar de zaak Marengo over gaat, waardoor ook de lezers die de zaak minder goed kennen, makkelijk mee kunnen met het boek. Voor hen die bekender zijn met de zaak, zijn de openbaringen van Peter op sommige punten enorm schokkend en vooral interessant. 

De schrijfstijl van Peter in zijn logboek en de verwerking daarvan in dit boek zijn in heldere, niet misverstane bewoordingen weergegeven, ook de meer technische delen van het boek, die toch vooral bestaan uit een opsommende vertelling in de delen uit het logboek zijn daardoor goed te lezen. Wel maakt, de grote hoeveelheid informatie die met de lezer wordt gedeeld, dat het boek af en toe maar weinig vooruit lijkt te komen. Het is niet een boek dat je zo eventjes weg leest. Het logboek toont vooral Peter R. de Vries zoals hij bij het publiek bekend was: een pitbull die zich in alle situaties vastbeet waarin anderen onrecht werd aangedaan. 

Voor de leesbaarheid van het boek en de doorloop van het verhaal, zijn de afwisselingen door de dagboekfragmenten van Royce heel fijn. Hij neemt ons in een kwetsbaar, open en persoonlijk verhaal mee in het leven van zijn vader als mens, niet alleen als die misdaadjournalist die heel Nederland kende. Sommige gebeurtenissen lopen synchroon met de gebeurtenissen die worden beschreven in het logboek van Peter. Andere fragmenten gaan over Peter als familieman, als vader, over mooie momenten die Royce met zijn vader heeft beleefd. Deze stukken geven het boek een enorme diepte, waarin de liefde tussen Royce, zijn zus Kelly, hun moeder Jacqueline en Peter niet alleen zichtbaar, maar vooral ook duidelijk voelbaar is. 

Wat Ik beloof je dat ik honderd word misschien nog wel sterker maakt is dat we natuurlijk van tevoren allemaal al weten hoe het verhaal afloopt: met het overlijden van Peter R. de Vries. Vanuit het oogpunt van Royce, worden de laatste dagen van Peter beschreven. Hij schetst wat er gebeurde in de negen dagen tussen de aanslag en het uiteindelijke overleiden van Peter op 15 juli 2021. Het is onmogelijk om deze pagina's, de gevoelens van de familie, het verdriet van een land en de speech van Royce op de uitvaart, met droge ogen te lezen. 

Ik beloof je dat ik honderd word is vooral een boek dat gaat over de band tussen vader en zoon, maar gaat daarnaast ook over staan voor je principes en de strijd tegen onrecht. Een prachtig, meeslepend en diep boek over het recht houden van je rug en een leven dat in het teken staat van het maken van de juiste keuzes. 

On bended knee is no way to be free

Recensie: Ik beloof je dat ik honderd word - Peter R. de Vries

Ik beloof je dat ik honderd word

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    In het laatste anderhalf jaar van zijn leven hield Peter R. de Vries in het geheim een logboek bij. Vanaf de dag dat hij in aanraking komt met de kroongetuige in het Marengo-proces tot aan de dag van de aanslag op zijn leven (6 juli 2021), doet hij nauwgezet en bij vlagen met humor, verslag van zijn rol als vertrouwensman van Nabil B. Hij vertelt over zijn rol in het verdedigingsteam dat hij vormde met de advocaten Peter Schouten en Onno de Jong, en de krachten waarmee hij werd geconfronteerd: de onthutsende wijze waarop het Openbaar Ministerie het verdedigingsteam en de familie van de kroongetuige probeert tegen te werken, en de strijd met advocaten en bepaalde ‘vrienden van de media’. In het logboek is Peter R. aan het woord, de publieke persoonlijkheid en crimereporter, de bevlogen strijder voor rechtvaardigheid. Parallel daaraan lezen we over de familieman Peter, betrokken vader voor zijn dochter en zoon, opa van zijn kleinkinderen, in de ontroerende en aangrijpende dagboekfragmenten van zoon Royce de Vries (1989), die met dit boek zijn debuut maakt als schrijver. De verhalen van Royce lopen deels synchroon met het leven van zijn vader, maar bevatten ook herinneringen aan hun reizen en bijzondere ontmoetingen, de gezamenlijke passie voor voetbal en duiken, en de (ongevraagde) bezoekjes aan huis door Willem Holleeder. Royce vertelt hoe hij Amanda ten huwelijk vroeg, over de geboorte van hun oudste zoon, zijn bijzondere band met zijn moeder Jacqueline en zus Kelly, en zijn passie voor de advocatuur. En hij schetst wat er gebeurde in de negen dagen na de aanslag tot Peters overlijden op 15 juli 2021, bij de uitvaart en wat er daarna gebeurde in het leven van zijn familie en de andere hoofdrolspelers in het boek. Ik beloof je dat ik honderd word is bovenal een boek over een vader en een zoon. Over familiebanden, loyaliteiten, principes, redenen om voor te leven en te strijden. Over je rug recht houden, ‘de weg ertegen’ en een leven dat in het teken staat van de juiste keuzes maken – en daarvoor staan. Het is een boek dat geen lezer onberoerd zal laten.

Meer info

Nieuwste artikelen

  • De verborgen boekwinkel - Evie Woods

  • Legendes & Lattes - Travis Baldree

  • De Rode Woestijn - Paula Isphording

  • Ochtendgloren - Corina Bomann

  • Nora schrijft haar eigen verhaal – Annabel Monaghan

Gerelateerde artikelen

  • Recensie: De dochter van de klokkenmaker

  • Bloopers die filmscènes beter maakten

  • Carmens kookpunt - Carmen Prins

Zoek in artikelen