• onze waardering

Waar we gaan is nacht - Tracey Rose Peyton RECENSIE

Recensie: Waar we gaan is nacht - Tracey Rose Peyton

Waar we gaan is nacht is de debuutroman van de Amerikaanse schrijfster Tracey Rose Peyton.

Het boek begint in1852 wanneer in Amerika slavernij nog ‘de normaalste’ zaak van de wereld is. Het boerenechtpaar Charles en Lizzie Harlow hebben een kleine katoenplantage waar het altijd veel te droog is en de oogst dus slecht is.  De aanwezige zes slaven zijn uitsluitend vrouwen die al ploeterend proberen nog iets van hun leven te maken. Het echtpaar wordt de Lucy’s genoemd, naar Lucifer (satan). De slavinnen buigen wel voor de wreedheden van hun eigenaren maar behouden allen hun gevoel voor vrijheid van denken en plegen waar mogelijk stil verzet.

Dit boek gaat zeker niet over een luchtig onderwerp. De schrijfster neemt je mee in de wrede wereld van de slavernij. De vrouwen die elkaar steunen maar als puntje bij paaltje komt toch, noodgedwongen, voor zichzelf kiezen. Alle ellende komt aan bod, verkrachtingen, zweepslagen, opsluiting, te weinig voedsel, zwangerschap en keihard werken in de verzengende hitte. Het echtpaar Lucy hoopt wanhopig dat één van de slavinnen zwanger zal worden en daardoor voedster kan zijn voor hun eigen baby’s. De slavinnen willen dit uiteraard helemaal niet.

De schrijfstijl is verhalend hoewel de brieven van Noah, geliefde van één van de slavinnen, in de ik vorm geschreven zijn, de brieven worden niet door hem geschreven maar in zijn gedachten. Een mooie manier van Tracey Rose Peyton om de lezer mee te nemen in de gedachtewereld van deze vluchtende slaaf.

Het toch niet erg gemakkelijke leven van Lizzie Harlow krijgt ook een plek in het boek. Als verwende, welgestelde vrouw wordt zij na haar huwelijk teruggeworpen op zichzelf met haar onverschillige man en ruziënde kinderen. Een volgende zwangerschap ligt altijd op de loer. Of de lezer veel begrip voor Lizzie zal hebben is te betwijfelen.

Opvallend is de solidariteit die de slavinnen voor elkaar hebben, ook proberen zij ondanks alle ellende nog wat lichtpuntjes in hun barre bestaan te vinden. Helaas wordt iedere ‘misstap’ hoe onbenullig ook meteen bestraft. Tracey Rose Peyton schrijft dat de bestraffingen plaats vinden maar beschrijft ze (gelukkig) niet. Sommige personages worden In waar we gaan is nacht wat meer uitgediept dan anderen wat soms wel jammer is. Hierdoor zal de lezer van sommige slavinnen misschien een uitgebreidere karakterbeschrijving missen.

Het boek gaat vooral over de slavinnen, helaas komen de ingehuurde mannelijke slaven weinig aan bod. Door de slavinnen worden de meeste ook zeker niet vriendelijk behandeld, hoewel sommige mannelijke slaven toch echt hun best doen om goed met de vrouwen om te gaan. In het boek zou er wat meer plaats mogen zijn voor het feit dat de mannen ook slaven zijn. Zij worden net zo slecht behandeld en proberen er ook maar het beste van te maken.

Waar we gaan is nacht is eigenlijk een boek waar geen woorden voor zijn. De titel is dan ook juist gekozen, voor de slaven, vrouwen en mannen, was het leven zo zwart als de nacht en dat heeft de auteur op treffende wijze weergegeven.

Recensie: Waar we gaan is nacht - Tracey Rose Peyton

Waar we gaan is nacht

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Texas, 1852. Zes vrouwen wonen en werken op een noodlijdende plantage. ’s Nachts glippen ze uit hun hut en komen met andere tot slaaf gemaakten in het bos bij elkaar. Hun eigenaren – die zij de Lucy’s noemen, naar Lucifer – hebben namelijk plannen om de plantage winstgevend te maken, die verregaande gevolgen voor hen hebben. Nu staat elke vrouw voor de keuze of ze erbuiten blijft óf tegen de Lucy’s samenwerkt met de rest. Eén ding is zeker: als ontdekt wordt dat ze samenspannen, zijn ze hun leven niet langer zeker.

Meer info

Nieuwste artikelen

  • Twisted Lies - Ana Huang

  • Koude harten - Gunnar Staalesen

  • De verborgen boekwinkel - Evie Woods

  • Legendes & Lattes - Travis Baldree

  • De Rode Woestijn - Paula Isphording

Gerelateerde artikelen

  • Recensie: De jongen die ontsnapte

  • De Ashford-affaire - Lauren Willig

  • Klaas Vaak is boos! - Susan Wallenburg

Zoek in artikelen