• onze waardering

De schemertuin - Sara Nisha Adams RECENSIE

Recensie: De schemertuin - Sara Nisha Adams

Midden in Londen staat een rijtje huizen waarvan nummer 77 en 79 een gemeenschappelijke tuin hebben. Vroeger een oase van rust en schoonheid maar vandaag de dag een overwoekerd stukje waar je niet voor je plezier zit. En zeker niet als je als buren niet met elkaar overweg kunt. Kan een mysterieus pakketje met krantenknipsels en folders over de vroegere tuin hier iets aan doen? En van wie komen die pakketjes eigenlijk?

De Brits/Indiaanse Sara Nisha Adams is redacteur bij Penguin books en schreef eerder De troostbibliotheek wat ook een aanrader is. De schemertuin is haar tweede boek en net als De troostbibliotheek een opzichzelfstaand boek, maar ze hebben een gemene deler: verbintenis.
De boeken en verhalen zorgen voor een connectie tussen de lezers en ook de tuin zorgt ervoor dat mensen bij elkaar komen.

Sara Nisha Adams weet met Dschemertuin de snaar weer goed te raken. Haar schrijfstijl is prettig, makkelijk leesbaar, in een rustig tempo met veel details en mooie omschrijvingen waardoor het verhaal goed binnenkomt. Je leeft en groeit echt met de hoofdpersonen mee. Het boek is opgedeeld in de vier seizoenen en start bij de herfst. Een goede keuze want de herfst staat voor bezinning, loslaten en klaarmaken voor een rustperiode iets dat terugkomt in de levens van Alma en Maya, de oude bewoners, buurvrouwen en tevens vriendinnen. En de nieuwe bewoners Winston en Bernice, die op zijn zachts gezegd nog nader tot elkaar moeten komen. Net zoals de tuin groeit hun vriendschap in een eigen tempo. Soms doet een plant het iets minder goed om daarna ineens uit te groeien in een wondermooie verschijning. Connectie en vertellen hoe je je echt voelt verdiept een vriendschap die steeds rijker gaat bloeien.

Je wilt eigenlijk dat deze vriendschap en alles dat je samen doet voor altijd hetzelfde blijft. Levens veranderen en er zijn factoren die je niet in de hand hebt. Ook dit snijdt Sara Nisha Adams aan. Afscheid nemen komt een paar keer in verschillende vormen voor. Maya moet afscheid nemen van het leven zoals het nu is. Van haar vriendin die langzaamaan verder weg glijdt in de leegte van het ongewisse. Van haar huis, maar de herinneringen zitten voor altijd in haar hart. Afscheid nemen is ook een nieuw begin. Niet weten wat er komen gaat is spannend. Het zal hoogtepunten en dalen voortbrengen maar wees dapper. Het zal je iets brengen net als de tuin in dit boek. De natuur laat zich niet dwingen. Het komt zoals het komt. Maak mooie herinneringen net zoals de personen in dit boek. Koester ze.

De schermertuin is een roman met inhoud. De fijne schrijfstijl en mooie inzichten zorgen ervoor dat je het boek niet weg wilt leggen en wilt weten hoe het met de hoofdpersonen en de tuin gaat. De vele details geven je een goed beeld van heden en verleden waardoor het verhaal nog meer gaat leven. Reserveer je tuin, balkon of het bankje in het park voor een paar dagen en dompel je onder in de tuin van nummer 77 en 79.

Recensie: De schemertuin - Sara Nisha Adams

De schemertuin

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Twee ruziënde buren komen nader tot elkaar door een verwaarloosde stadstuin opnieuw tot leven te brengen.
     

    Eastbourne Road, Londen. Tussen de huizen op nummer 77 en 79 ligt een gedeelde tuin. Ooit was het een prachtig stukje groen, een oase van rust in een bruisende stad. Nu is de tuin verwaarloosd en overwoekerd. Buren Winston en Bernice vinden dat niet erg - hun huizen mogen de tuin dan wel delen, meer hebben ze niet met elkaar gemeen.

    Maar op een dag wordt er een mysterieus pakketje bezorgd. Het zijn foto's van de tuin toen deze nog in bloei stond - levendig met bloemen en wilde dieren, toen hij bezocht werd door mensen uit alle hoeken van de gemeenschap. Probeert iemand hen wat te vertellen?

    Een zaadje is geplant: Winston en Bernice leggen hun wapens neer en trekken hun tuinhandschoenen aan. Terwijl ze graven en planten, schrobben en water geven, begint de tuin uit zijn winterslaap te ontwaken - en ook het ijs tussen Winston en Bernice begint te ontdooien. Kan de tuin helpen bij het opbloeien van het verloren groepsgevoel in de gemeenschap? Met een beetje hulp van de geheimzinnige tuinier die pakketjes stuurt, groeien Winston en Bernice steeds meer naar elkaar toe.

Meer info

Nieuwste artikelen

  • Bloedwraak - Marcella Kleine

  • Recensie: Lotgenoten - Sabrine Ingabire

  • Twisted Lies - Ana Huang

  • Koude harten - Gunnar Staalesen

  • De verborgen boekwinkel - Evie Woods

Gerelateerde artikelen

  • Films zo slecht mogelijk, maar hilarisch beschreven

  • De witte tijger - Aravind Adiga

  • Stephen King wil een Friday the 13th boek schrijven

Zoek in artikelen