Verboden te lezen - Paul van Loon RECENSIE

Recensie: Verboden te lezen - Paul van Loon

Wie kent Dolfje Weerwolfje nu niet? De creatie van Paul van Loon is ondertussen aan zijn 26ste volwaardige boek toe, en daarnaast zijn er ook nog andere media te vinden rondom Dolfje.

Noura is haar dagboek kwijt en nu is ze helemaal in paniek, want in dat dagboek schrijft ze al haar geheimen op. Het feit dat zij en Dolfje weerwolven zijn bijvoorbeeld, iets wat absoluut niemand te weten mag komen. Ze roept de hulp in van Dolfje en zijn familie om te bedenken waar het boek zou kunnen zijn.

Verboden te lezen is een heerlijk boek om te lezen, zowel voor de trouwe fans van Dolfje Weerwolfje, als voor de nieuwe lezers. Het verhaal van het dagboek dat kwijt is, loopt namelijk door de dagboekfragmenten van Noura heen. Die fragmenten starten op het moment dat ze ontdekt dat Dolfje een weerwolf is en ze er zelf ook één wordt, en gaan over verschillende memorabele avonturen die ze in de loop der jaren hebben meegemaakt. Een feest van herkenning dus!

Zoals gezegd wordt er zeker ook aan de nieuwe lezers gedacht. Met een ‘familiefoto’ voorzien van uitleg op de eerste bladzijden, en door de beschreven scènes uit het dagboek die een beeld geven van wat Dolfje en Noura al allemaal hebben meegemaakt. Op die manier rol je er makkelijk in en er wordt genoeg achtergrondinformatie gegeven om het steeds te kunnen blijven volgen.

Natuurlijk is illustrator Hugo van Look weer van de partij. Geen Dolfje Weerwolfje zonder zijn herkenbare hand! De illustraties staan verspreid door het boek en doen erg kleurrijk en vrolijk aan.

Verboden te lezen is op verschillende manieren te lezen, maar de voornaamste doelgroep is toch echt de jonge lezer. De lezer die echt nog te jong is om zelfstandig te lezen, zal heerlijk kunnen genieten van het voorlezen, maar de eerste stappen om helemaal alleen een boek te lezen kunnen hiermee ook perfect gezet worden. De korte zinnen die steeds op een nieuwe regel starten, het woordgebruik dat goed aansluit bij de doelgroep en de korte hoofdstukken geven allemaal voldoende ondersteuning om zo makkelijk mogelijk door het verhaal heen te gaan.

Het zijn echt de dagboekfragmenten die van Verboden te lezen een aanrader maken, je leert Noura wat beter kennen door alles een keer vanuit haar oogpunt te lezen. Je snapt nu ook waarom Dolfje haar zo lief vindt!

Verboden te lezen, de 26ste Dolfje Weerwolfje van Paul van Loon, is weer een aanrader. Om andere redenen dan de voorgaande boeken, want het draait veel meer om Noura en er komen veel herhalingen in voor uit eerdere verhalen. De verhaallijn rond het vermiste dagboek is vrij dun en daarom voelt het meer als een ‘tussendeel’ dan als een volwaardig nieuw avontuur, maar jong en oud kan er nog steeds van genieten!

Recensie: Verboden te lezen - Paul van Loon