You’d be home now - Kathleen Glasgow RECENSIE

Recensie: You’d be home now - Kathleen Glasgow

Emory is het doorsnee saaie kind van een rijke familie met nog twee perfecte kinderen. Tenminste, zo voelt het. Haar zus Maddy is knap, slim, kan goed dansen. Haar broer is ook knap en heeft veel vrienden. Zelf is ze vooral een grijze muis die het liefst niet te veel aandacht trekt. Wanneer Emory, haar broer en twee anderen in een tragisch auto-ongeluk belanden, verandert het leven van Emory compleet. Zou ze nu wel meer uit haar schulp durven kruipen? 

Vanaf moment één zit je in het verhaal van You’d be home now. Emory zit in de auto na het ongeluk en hoort en ziet alles waar je eigenlijk niet over wil nadenken. Kort daarna wordt ze wakker in het ziekenhuis met haar been in het gips en een broer in een afkickkliniek. Je wordt meteen meegenomen in de vele ontwikkelingen en vooral ook de vele verhoudingen die in het gezin bestaan. Vervolgens zakt de spanning in het verhaal enigszins. Het herstel van het been van Emory, de afwezigheid van Joey omdat hij in de afkickkliniek zit. Eigenlijk is het iedere dag hetzelfde liedje voor Emory, waardoor het af en toe wat traag wordt. Het is echter zeker de moeite waard om verder te lezen, want het plot heeft nog genoeg voor je in petto. 

You’d be home now is een realistisch verhaal met vele boodschappen. Het laat zien dat het onmogelijk is om perfecte ouders te zijn, om het perfecte kind te zijn voor die ouders en vooral ook dat niemand weet hoe dat hele opvoeden nu echt in elkaar zit. Het laat ook zien dat mensen kunnen veranderen, dat je samen heel sterk kunt staan en dat niet alles is wat het lijkt. Een belangrijk thema in het boek is het gebruik van drugs. Van een totale afkeer naar de verslaafden en geen begrip voor afkicken, komt er langzaam maar zeker een nieuwe kijk hierop. Met name de vader van Emory neemt je mee in het krijgen van begrip voor hoe zwaar het kan zijn. Cold Turkey is niet voor iedereen weggelegd en wanneer de omgevingsfactoren niet helpend zijn, kan het alleen maar gevaarlijke situaties opleveren. 

Kathleen Glasgow laat haar personages een flinke ontwikkeling doorstaan. Ze beschrijft iedereen zorgvuldig en diept de karakters goed uit. Zo zul je als lezer de ouders van Emory in het begin niet kunnen uitstaan, maar door de ontwikkeling die ze doormaken, sluit je ze langzaam maar zeker in je hart. Ook Emory, vanuit wie You’d be home now geschreven is doorstaat een mooie groei. Van grijze muis die alleen goed is om in een tuinhuis mee af te spreken, naar een zelfverzekerde meid die haar lief en leed op het podium deelt en er alles aan doet om haar broer te redden. 

Moraal van het verhaal: Wees lief voor elkaar, je hebt geen idee wat een ander al heeft moeten doorstaan om te zijn waar hij of zij nu is. Zoals de dramadocent zegt: ieder persoon is net een ui, hij bestaat uit verschillende lagen en jij hebt geen idee hoe dik of stinkend de lagen hiervoor waren. 

Recensie: You’d be home now - Kathleen Glasgow