Vandaag vecht ik terug – Louisa Reid RECENSIE

Recensie: Vandaag vecht ik terug – Louisa Reid

Uitgeverij Blossom Books staat bekend om de vele bijzondere ontroerende boeken die zij publiceert. Vandaag vecht ik terug is een uniek boek, niet alleen omdat het diep ontroert, maar ook omdat het volledig in dichtvorm is geschreven. Blossom Books bracht eerder eenzelfde concept uit met 67 seconden van Jason Reynolds, een boek dat toentertijd diep bij mij binnenkwam.

Als lerares Engels komt Louisa Reid dagelijks in aanraking met maatschappelijke problemen onder jongeren. Empowerment en persoonlijke vrijheid zijn thema’s die Reid erg belangrijk vindt. Zij bespreekt deze onderwerpen niet alleen tijdens haar lessen, maar verwerkt ze ook in de boeken die zij schrijft. Reid heeft een geheel eigen schrijfstijl in volledige dichtvorm.

“Ze zou het vreselijk vinden als ze het wist:
Dat ik hier zit,
Haar spullen aanraak
En probeer zo haar gedachten te lezen.”

Zestien jaar oud is Lilly, een onzeker meisje van wie het leven zuur wordt gemaakt door pestkoppen op school. Helaas heeft ze het niet alleen moeilijk op school, thuis loopt ook niet alles op rolletjes. Haar moeder worstelt met dezelfde uitdagingen als Lilly en heeft daardoor de nodige psychische klachten. Ondanks dat haar ouders bijzonder veel liefde tonen, kost het Lilly veel moeite om overeind te blijven.

Als eerste verdient vertaalster Merel Leene een ontzettend groot compliment. Het vertalen van gedichten is lastig, en het is Leene gelukt om de boodschap zo over te brengen dat het raakt tot in de ziel. De gedichten komen stuk voor stuk binnen en het is Leene in haar vertaling gelukt om er ondanks de dichtvorm een lopend verhaal van te maken.

“Stop daarmee, mam.
het lag niet aan jou, zeg ik,
en ik bedenk hoe gemeen we elke dag tegen elkaar zijn.”

Toch zal niet iedereen van dit boek houden, zoals gezegd: het bestaat enkel uit gedichten. De meeste vanuit het perspectief van Lilly en twintig vanuit dat van moeder Bernadette. De gedichten van beide personages komen binnen in de ziel, maar de gedichten vanuit Bernadette zijn puurder. Het gevoel van een moeder die door haar eigen verleden en problemen machteloos staat tegenover haar dochters uitdagingen is voelbaar in elk woord. Het ontroert en laat, zeker bij moeders, tranen over de wangen stromen vanaf het begin van het boek.

Toch draait Vandaag vecht ik terug niet om moeder Bernadette, maar om Lilly, en wat heeft deze jongedame veel te verduren. Na jarenlange pesterijen is haar zelfbeeld ontzettend laag. Ze gelooft wat de pestkoppen tegen haar zeggen, ook omdat haar ‘vriendinnen’ steeds vaker de woorden van de treiteraars bevestigen. Maar als pestkop en klasgenoot Aiden te ver gaat, weet Lilly dat het roer om moet.

“hoe kan het dat ze zo straalt?
eet ze de zon bij het ontbijt
met maneschijn na?”

Wat volgt is een gevecht in Lilly. Omdat ze de woorden van de pestkoppen gelooft, is het erg moeilijk om op aanraden van haar vader te leren boksen en voor zichzelf op te komen. Het is duidelijk dat Lilly klaar is met alle pesterijen, maar Reid beschrijft dat het dan nog niet gemakkelijk is om jezelf te veranderen. Met steun van haar familie leert Lilly boksen, een sport waar ze steeds meer van gaat houden.

Vandaag vecht ik terug is een bijzonder waardevol boek. Ondanks de bijzondere schrijfstijl zou ik dit een must read voor jongeren op de middelbare school willen noemen. Het geeft woorden aan wat pesten met iemand doet en hoe het slachtoffer eronder gebukt kan gaan. Aan de andere kant geeft het hoop. Je kunt zelf de regie in handen nemen en boven de pesters gaan staan. Laten we hopen dat Reid met Vandaag vecht ik terug invloed uitoefent op het pestgedrag onder jongeren. Zelfs al is het maar een klein beetje, het is nodig.

Recensie: Vandaag vecht ik terug – Louisa Reid