Bronzen dromen - Camilla Läckberg RECENSIE

Recensie: Bronzen dromen - Camilla Läckberg

Na alles wat ze heeft gedaan is Faye nog steeds niet vrij. Ze is de nieuwe prooi van haar vader. Ze doet alles wat in haar macht ligt om Julienne en haar moeder voor hem te verbergen. Maar dan wordt ze opgepakt voor de moord op Jack en zit ze vast in de vrouwengevangenis. Ze verliest niet alleen het contact met de buitenwereld, maar ze is ook nog eens een makkelijke prooi. Zal het haar lukken om ook met deze beperkingen het leven van haar dierbaren te beschermen en zichzelf uit deze benaderde positie te redden?

Allereerst ‘the obvious’, want Bronzen dromen is duidelijk een boek van Camilla Läckberg: een ijzersterk plot, een simpele en pakkende schrijfstijl en door de korte hoofdstukken een razend hoog verhaaltempo. De serie rondom Faye Adelheim, waarvan Bronzen dromen het sluitstuk is, staat bekend om het grote intellect van Faye. Ze is een sterke onafhankelijke vrouw die vecht voor zichzelf, haar dierbaren en haar ‘Revenge’. Ook de sexy scènes blijven niet achterwege.

Het bijzondere van de serie rondom Faye Adelheim is dat Camilla Läckberg laat zien wat macht met een mens doet en hoeveel gedrag we zijn gaan tolereren in een mannenwereld. De scène waarin de nieuwe auto van Faye wordt thuisbezorgd door een jongeman, die ze gemakkelijk zou kunnen overhalen om in haar seksuele behoeftes te voorzien is bij uitstek een hoofdstuk waarin ze dit laat zien. Faye beseft dit zelf ook. Juist dat inzicht weerhoudt haar ervan om haar macht hiervoor te gebruiken.

Toch is dit boek wel de minste van de drie delen. De beschreven “sexy scenes” zijn heel plastisch beschreven. Niet opbouwend en spannend, maar heel objectief en afstandelijk. Daardoor beleef je deze scènes als lezer ook meer van een afstand. Enerzijds is Faye ook geen liefhebbende vrouw, waarbij een liefdevolle en gepassioneerde scène hoort. Anderzijds zou de passie die Faye wel voelt juist ook daar tot zijn recht kunnen komen en ervoor kunnen zorgen dat de lezer wat meer een band opbouwt met dit soms lastige personage.

Bronzen dromen bevat net als de eerdere delen twee verhaallijnen: eentje in het verleden en eentje in het nu. Hoewel de verhaallijnen uiteindelijk bij elkaar komen en de lezer wel een beetje inzicht geven in de reden achter de acties van de tweede vrouw, is het wel wat vergezocht. Dit is zonde.

Hoewel de angst van Faye er altijd is, komt deze spanning niet helemaal op de lezer over. Faye is, meer dan in de eerdere delen, een gesloten boek. Ja ze is bang, maar ze laat zich niet klein krijgen. In haar eigen strijd houdt ze ook de lezer op afstand. Dat is wel een beetje jammer. Zo creëert Camilla Läckberg namelijk nooit helemaal de thriller waar de lezer wel op had gehoopt.

Richting het einde is Camilla Läckberg in grote stappen snel thuis. Hoewel Faye haar plannen tot in het detail heeft voorbereid, krijgt de lezer hier maar bar weinig van mee. Er is relatief weinig aandacht voor het opbouwen van relaties onderling en de relaties die worden opgebouwd hebben een open einde. Sommige personages, zoals Ylva en Ines, verdwijnen halverwege van het toneel. Dit is jammer en laat de lezer met (onnodige) vragen achter.

Kortom, Bronzen dromen is een mooi – en lang verwacht – sluitstuk van de trilogie rondom Faye Adelheim. Het bevat alle elementen die de lezer had verwacht, al blijven de spanning en relaties tussen de personages achter. Het is met name het plot en de manier waarop Faye de wereld benadert die het verhaal verslavend maken.

Recensie: Bronzen dromen - Camilla Läckberg