De zwemclub - Michelle Visser RECENSIE

Recensie: De zwemclub - Michelle Visser

Of je nu een jonge twintiger bent of een pensionado, iedereen kampt zo nu en dan met dilemma’s. Sophie zit thuis met een burn-out, Joke twijfelt over de liefde, Alex draagt een groot schuldgevoel met zich en Mireille mist haar dochter. Het lijken personen die niets met elkaar gemeen hebben, maar schijn bedriegt. Al deze personages zwemmen namelijk in de natuurvijver van de stad. Weet deze magische plek niet alleen mensen bij elkaar te brengen, maar ook nieuw perspectief te bieden?

Het zijn niet de personages die de rode draad van De zwemclub vormen, maar de plek waar zij samenkomen: de zwemvijver. Hoewel dit een gewaagde keuze van Michelle Visser is, pakt het ontzettend goed uit. Het verhaal is heel toegankelijk, zowel qua schrijfstijl, personages als de problemen van de hoofdpersonen.

Eerst even die personages en hun dilemma’s. Sophie, Alex, Joke en Mireille zijn van verschillende leeftijden. Zo kan de lezer zich altijd wel met een van hen identificeren. Bij iedere levensfase hoort een ‘eigen’ probleem, dat vervolgens naadloos aansluit op de belevingswereld van de lezer. Het gaat om actuele dilemma’s, maar wel dilemma’s die eigenlijk tijdloos zijn. De zwemclub is dan ook een bron van herkenning.

Hoewel het verhaal leest alsof het een feelgood is, weet Michelle Visser heel genuanceerd lastige thema’s zoals een burn-out en milieuverontreiniging (door bestrijdingsmiddelen) te bespreken. En hoe ze dat doet is echt ontzettend knap. Ze neemt de lezer mee in de zorgen van de personages, maar blijft ook bij de feiten. Ze belicht de problemen van meerdere kanten en dwingt de personages daarbij soms ook om hand in eigen boezem te steken. Het zijn niet alleen de personages die in De zwemclub op scherp worden gezet, ook de lezer wordt (indirect) aangesproken.

De zwemclub gaat over de dynamiek tussen mensen: op z’n mooist, maar soms ook op z’n lelijkst. Juist doordat de personages zo ‘gewoon’ zijn, komt die interactie zo goed naar voren. Het is bewonderingswaardig hoe Michelle Visser de verschillen tussen generaties weet bloot te leggen en tegelijkertijd, misschien zelfs in één ademteug, diezelfde generaties juist weer bij elkaar weet te brengen.

Kortom, De zwemclub is een bijzonder verhaal over de dynamiek van mensen en het mens zijn. Hoewel dat misschien heel literair klinkt, leest dit verhaal als een feelgood. Maar vergis je niet, er worden moeilijke thema’s besproken en van alle kanten belicht. Als lezer word je niet alleen aan het denken gezet, maar misschien zelfs tot actie aangespoord!

Recensie: De zwemclub - Michelle Visser