De grote boze wolf - Bjorn Van den Eynde RECENSIE

Recensie: De grote boze wolf - Bjorn Van den Eynde

Bjorn Van den Eynde is een ster binnen de Vlaamse jeugdliteratuur. Vooral zijn reeks Team Mortis wordt fel gesmaakt. Ondertussen probeert hij ook in het thrillergenre een steeds prominentere plaats in te nemen waarmee hij zich eerder richt op een volwassen publiek. Zijn thrillerreeks rond de rechercheurs Marjolein De Vriese en Nathan Durnez valt op door de combinatie van psychologische diepgang, stevige misdaadplotten en een filmisch vertelritme, iets wat hij heeft geërfd uit zijn verleden als scenarist en televisiemaker. De grote boze wolf, het derde deel in de reeks, bewijst dat Van den Eynde zijn personages en wereld met elke nieuwe aflevering verder weet uit te diepen.

In De grote boze wolf  worden De Vriese en Durnez geconfronteerd met een gruwelijke zaak die begint met de ontvoering van een zesjarig meisje, Elize Bosquet. Twee dagen later wordt ze levend teruggevonden, maar zwaar toegetakeld en verkleed als Wiske uit de bekende stripreeks. Al snel wordt duidelijk dat haar ontvoerder – die zichzelf ‘De Grote Boze Wolf’ noemt – meer plannen heeft, en dat dit nog maar het begin is. Zijn cryptische boodschap “geen Wiske zonder Suske” kondigt een volgende daad aan. Wat aanvankelijk een losstaande misdaad lijkt, ontvouwt zich tot een duister spel dat diepe wortels blijkt te hebben, niet alleen in het verleden van de dader, maar ook in dat van de rechercheurs zelf. De zaak raakt verweven met een grotere dreiging: de schaduw van de criminele organisatie Les Sept d’Or, en de duistere geheimen rond de vaders van Marjolein en Nathan, die beiden een beladen geschiedenis met zich meedragen.

Van den Eynde slaagt erin om dit complexe web van misdaad, symboliek en persoonlijke trauma’s met veel vaart en overtuiging te ontvouwen. Zijn schrijfstijl is vlot, helder en doordrenkt van spanning. Korte hoofdstukken, doeltreffende dialogen en goed getimede perspectiefwissels zorgen ervoor dat de lezer voortdurend op het puntje van de stoel blijft. De auteur weet de sprookjes- en stripverwijzingen op een intrigerende manier te gebruiken zonder in karikatuur te vervallen. De kracht van het boek schuilt ook in de personages. Marjolein De Vriese is een vrouw met scherp verstand en emotionele bagage, wat haar tegelijk krachtig en kwetsbaar maakt. Haar tegenpool is Nathan Durnez: bedachtzaam, loyaal, maar zelf niet vrij van demonen. Hun relatie is professioneel, maar de spanning rond het verleden van hun vaders neemt soms grote proporties aan waardoor ook de samenwerking onder druk komt te staan. De nevenpersonages zijn minder uitgewerkt, maar blijven geloofwaardig en zijn vooral functioneel. De grote boze wolf is zonder twijfel een meeslepende en intelligente thriller die verder bouwt aan een indrukwekkende reeks waarvan het einde nog niet in zicht is. Van den Eynde weet spanning, psychologie en maatschappelijk relevante thema’s vakkundig te verweven tot een verhaal dat zowel entertaint als ontregelt. De duistere sfeer, de emotionele complexiteit van de hoofdpersonages en de gelaagde plot maken van dit boek een absolute aanrader voor de liefhebber van hedendaagse Vlaamse misdaadfictie.

Recensie: De grote boze wolf – Bjorn Van den Eynde