Een duwtje in de rug - Emma Anna RECENSIE

Recensie: Een duwtje in de rug - Emma Anna

Het is niet meer helemaal van deze tijd, maar wanneer Nova een contactadvertentie ziet die haar aanspreekt, besluit ze te reageren en daardoor ontmoet ze Thomas. Hij is niet zoals de andere mannen die ze kent en hij past misschien niet in het plaatje dat haar familie voor haar heeft gecreëerd. Toch voelt Nova Thomas heel goed aan en stelt dat haar enorm op haar gemak. Maar jammer genoeg weet Thomas zijn emoties geen plek te geven en komen ze in een heel andere relatie terecht dan ze eerst voor ogen hadden. Een gedeelde droom brengt hen dichter bij elkaar en wie weet wat er toch nog allemaal kan gebeuren...

Een duwtje in de rug is absoluut een feelgood, maar tijdens het lezen voelt het meermaals alsof de relatie niet het middelpunt van het boek is. De thema's zijn rijkelijk uitgewerkt en daar krijg je naarmate het verhaal vordert steeds meer waardering voor. 

Er is veel aandacht voor de innerlijke beleving van iemand in het autismespectrum en dat geeft Een duwtje in de rug iets erg origineel. In YA-romans zie je deze inclusiviteit nog wel eens voorbijkomen, maar een volwassen man die er al zijn hele leven mee kampt, zal voor de meeste lezers nieuwe koek zijn.

En net omdat het nieuwe koek is, schuurt het hier en daar. Dat schuren klinkt misschien negatief, maar zo is het eigenlijk niet bedoeld. Een goed boek mag een beetje schuren, het mag je aanzetten tot nadenken en het mag een andere kant belichten. Niet iedereen is perfect, en in elke relatie moet je geven en nemen, en dat stipt Emma Anna heel goed aan. 

Een ander groot thema is het hebben van een kinderwens, wanneer het allemaal niet zo vanzelfsprekend is. Dit is een wat meer gangbaar thema, maar de manier waarop Emma Anna het aanpakt, voelt voor de lezer als iets wat ze nog niet zo vaak hebben gelezen. 

De auteur heeft een hele fijne schrijfstijl die je moeiteloos het verhaal laat volgen. Het leest makkelijk, er is steeds duidelijk wat bedoeld wordt én de emoties van de personages worden vrij neutraal weergegeven. In dit geval draagt dat absoluut bij tot de inhoudelijke verdieping van de thema's. De lezer krijgt zelf, op een vrij objectieve manier, de kans om zijn of haar mening te vormen. 

Meningen heb je genoeg tijdens het lezen van Een duwtje in de rug. En dan is daar hoofdpersonage Nova om je jouw meningen te laten herzien. Want dat doet ze! Nova is een zeer empathisch personage met een enorm EQ. Is ze dan ook perfect? Nee, dat niet, en zo zet Emma Anna haar zeker niet neer, maar het is mooi om te zien hoe begrip en openheid in een relatie een helend effect kunnen hebben. En daar is het personage Nova grotendeels voor verantwoordelijk. 

Thomas is een gecompliceerder personage , met name voor de lezer. Je wil hem aardig vinden, maar er blijft een zekere afstand voelbaar. Of je legt je daar bij neer en geniet van het verhaal, of je blijft je daar tegen afzetten en dan is de uitkomst iets onvoorspelbaarder. 

Ondanks de hele schattige cover is Een duwtje in de rug geen verhaal voor jonge lezers. Er zitten een paar spicy scènes in, maar niks overdadig. Ze passen mooi binnen de verhaallijn en voegen net dat leuke extraatje toe. 

Een duwtje in de rug is zeker geen dertien-in-een-dozijn-verhaal en misschien is het ook niet voor elke lezer. Je moet van bepaalde thema's en tropes, waaronder age-gap, houden, maar langs de andere kant kan het ook gewoon iets totaal nieuws zijn wat je gaat ervaren. Dus, voor elke lezer die eens een feelgood-roman wil lezen die niet in hokjes te plaatsen is, met mooie karakterontwikkelingen en diepere, relationele thema's...grijp deze (trouwens prachtig uitziende) paperback bij de lurven en sleur hem mee naar huis vanuit de boekhandel!

Recensie: Een duwtje in de rug - Emma Anna