De handlezer - Chris Polanen RECENSIE

Recensie: De handlezer - Chris Polanen

Zestiger Henri krijgt in Suriname van het ene op het andere moment te horen dat hij niet lang meer te leven heeft. Een smadelijk einde nadert van een leven dat toch al zwaar op de proef werd gesteld door mislukte liefdes, waarbij bindingsangst een belangrijke onderliggende factor was.

Behalve dan de verhouding met Mirna, die er met zijn broer Humphrey vandoor ging, hetgeen haatgevoelens heeft veroorzaakt die 35 jaar na dato nog niets aan scherpte hebben verloren. Als eerst de zoon van Mirna, daarna zijzelf en uiteindelijk ook de van haar vervreemde man naar Suriname terugkeren opent dat de deur voor spannende ontwikkelingen.

Chris Polanen (1963) trakteert in De handlezer op een heerlijke plot. Schitterende karaktertekeningen waarbij de auteur het beste uit zichzelf haalt op het vlak van invoelingsvermogen.

Adembenemende hartstocht, een knokpartij van jewelste tussen haat en liefde. Henri legde het met zijn onderwatertechniek tegen zijn broer af in zwemwedstrijden op het scherpst van de snede. En na 35 jaar gaat hij met zijn uitgemergelde lichaam voor revanche op een broer die zijn eer en vermogen heeft verloren aan de drugs

Dodelijk

Henri gaat tot het uiterste in het behalen van zijn gram. Op hert amoureuze vlak daagt de victorie: het lichaam kan de hartstocht niet meer bijhouden. Een aantal keren is de overgave aan de dood een kwestie van tellen tot drie. Maar bij twee komen ongekende krachten vrij.

Dan is er ook nog de geest van zijn gewelddadige vader die een rol voor zich opeist.

De handlezer zet de Nederlandse zorg en zekerheid af tegen de Surinaamse opwinding en seks. 

Telkens haalt Polanen zekerheden onderuit met knap bedachte ontwikkelingen die je op het puntje van de stoel doen belanden.

In de slotfase merken twee broers dat een bloedband sterker is dan gestolde haat.  Een papegaai haalt met het herhaald gekrijste ‘dóóód’ de spanning er even af, maar die krijgt een nieuwe lading wanneer Mirna, voordat ze naar Nederland terugkeert, Henri met de vraag achterlaat of hij nu oom of vader is van haar zoon. Een roman met grote vaart geschreven en als rode draad onberekenbare liefde die mensen met sterke karakters van hun zekerheden berooft. De macho in de man geknakt als een lucifershoutje. Een roman die diep duikt in het gevoelsleven, die de eindigheid nog zoveel moois meegeeft. Dat wat niet wordt ontrafeld stemt nog het meest tot nadenken.

Polanen is gekend van columns en korte verhalen. Gelukkig voor zijn aanhang neemt hij ook zo nu en dan de afslag naar een roman, zoals eerder in 2017 en 2021.  Het leven doet wat het wil, zegt Pim de la Parra.  Daarvan is De handlezer het grote bewijs.

Recensie: De handlezer - Chris Polanen